Rall pt. 1
Rall pt. 2
Rall pt. 3Mikið er búið að gerast síðan ég bloggaði seinast. Það er búið að vera nóg að gera í skólanum og Marín kom í heimsókn seinustu vikuna í október, þá var mikið slappað af gott rall tekið með Jóhanni, Rut, Hrafni og Jenný.
Helstu fréttirnar eru þær að ég ákvað að skipta um rannsóknarefni sem tengis mastersverkefninu mínu. Upphaflega, eins og flestir vissu, hafði ég ákveðið að finna mér efni innan “audio engineering”. Mér hefur lengi langað til að komast að í þeim geira og fá vinnu í framtíðinni hjá fyrirtækjum á borð við Bang og Olufssen, Bose og þessháttar. Liður í því að finna mér efni í mastersverkefnið var auðvitað að fara á ráðstefnuna í New York og sjá hver væru stærstu vandamálin sem áhugvert væri að takast á við. Hljóðverkfræði sviðið er náttúrulega risastórt og fullt af áhugaverðum rannsóknum að skoða. Hinsvegar lá það alltaf undir hjá mér að mig langaði að færa mig yfir í önnur rannsóknarsvið.
Þegar ég var að sækja um skóla hafði ég tækifæri til að heimsækja Tufts, Brown University og Rennselaer Polytechnic Institue. Í þessum heimsóknum náði ég að tala við marga prófessora og kynnast hljóðverkfræðinni vel. Það sem ég kynntist líka var lífverkfræði (e. biomedical engineering). Lífverkfræði er svið sem er gjörsamlega að sprengja af sér allar hömlur. Í Brown talaði ég við prófessor sem er að skoða venjulegar frumur og athuga hvernig þær geta virkað sem rökhlið. Það er, í gegnum rannsóknir eru menn við Brown háskólann búnir að uppgvöta það að ef skoðaðar eru tvær lífrænar frumur af svipaðri tegund og rafstraumur er einungis látinn fara um aðra þeirra gefa þær ekki frá sér neitt merki, eða rafstraum. Hinsvegar hef rafstraumur er látinn fara í þær báðar þá “svara” þær merkinu saman með því að gefa frá sér merki. Þeir sem hafa lært grunntölvunarfræði eða boolean-algebru sjá að þessi hegðun svipar til “og” (e. and) rökhliðsins. Og rökhliðið virkar þannig að það er með tvo innganga þá gefur það ekki merki frá sér nema inngangur 1 OG inngangur 2 fái straum. Hlið að þessari tegund eru grunnurinn af tölvunum sem við notum í dag og þið getið þannig rétt ýmindað ykkur hvernig tölvur geti orðið ef við getum búið til tölvur með því að nota lífrænar frumur sem rökhlið. Þar sem tölvu fyrirtæki glíma stöðugt við vandan að örgjörvar eru orðnir það litlir að rafeindir eru byrjaðar smjúga (e. tunnel) í gegnum rásir sem þær eiga ekki að fara, þá eru þessar lífrænu rásir einstaklega áhugaverðar.
Þegar ég heimsótti RPI talaði ég við prófessor sem var að hanna tæki sem finnur brjóstakrabbamein með því að láta rafstraum ganga í gegnum brjóst og mæla viðnámið í hverjum punkti í brjóstinu. Með þessari aðferð er hægt að búa til þrívíddar líkan af innviðum brjóstsins því eins og allir vita þá er hver hlutur með mismunandi viðnám. Þetta er ótrúlega gagnlegt þegar leitað að brjóstakrabbameini þar sem ekki þarf að opna brjóstið og það þarf ekki stóra, þunga og dýra röntgen vél.
Sú rannsókn sem ég mun vinna að það sem eftir er af mastersnámi mínu er að skoða svokallaða DOT aðferð (e. diffuse optical tomography). Ég er búinn að fá inn hjá prófessor hérna í Tufts sem heitir Eric Miller og hefur hann skoðað þessa aðferð mikið í samvinnu við prófessor í lífverkfræði, Sergio Fantini. DOT aðferðin er í grunnatriðum byggð á því að ljós, sem er nánast innrautt, er látið skína á einhvern hlut. Hinumegin við hlutinn eru nemar sem nema hversu mikið ljós kemst í gegn, og hversu mikill styrkleikinn er í hverjum punkti. Með þessari aðferð er hægt að sjá hvort einhver aðskotahlutur er í efninu sem maður er að skoða og í framtíðinni verður jafnvel hægt að setja upp líkan (þrívíddar?) til að lýsa hlutnum. Nú er spurt, er þetta betra en viðnámsmælingin? Hverjir eru kostirnir og afhverju vil ég skoða þetta? Til að svara fyrstu spurningunni þá hefur viðnámsmælingin marga kosti en einnig marga ókosto. Það segir sig sjálft að senda rafstrauma í gegnum lífræna vefi getur verið skaðlegt óháð því hversu litlir straumarnir eru. Einnig er ekki séð fram á það að vélin sem framkvæmir verkið verði mjög lítil, hinsvegar verður nákvæmnin gífurleg.
DOT aðferðin er gífurlega áhugaverð því ekki einungis er hægt að nota hana til að leita að brjóstakrabbameini heldur er þegar byrjaðar rannsóknir að skoða hvernig nota megi hana til að fylgjast með virkni í heila. Einnig er verið að stunda rannsóknir á stærri skala, þ.e. að nota hana til að finna jarðsprengjur eða misgengi í bergi. Bæði viðnámsmælingin og DOT hafa þann kost að skerpan (e. constrant) í gögnunum, það er litabreytingin sem sýnir mismun í efninu er mjög mikil. Gallinn við röntgen myndir er sá að þar er engin skerpa(svarthvítar myndir) en upplausnin er mikil. Þannig að nota DOT tæknina ásamt röntgen tækni er eitthvað sem menn eru að skoða.
Annað sem heillar við DOT tækni er sá að búnaðurinn sem þarf til að framkvæma “myndatökuna” er smávægilegur. Séð er fram á það að hægt verði að hanna tæki sem gæti setið við hliðina á sjúkrarúmi rétt eins og hjartalínurit. Getiði ýmindað ykkur það að læknir sem er að framkvæma heilauppskurð geti haft haft stöðugt eftirlit með heilavirknini á skjá fyrir framan sig.
Ástæðan fyrir því að ég skipti um rannsóknarsvið var í fyrsta lagi sá að það er augljóst að lífverkfræði sviðið í samvinnu með rafmagnsverkfræði er svið sem er gjörsamlega að sprengja af sér öll bönd. Í öðru lagi var ég mikið að hugsa um það hvort ég vildi hanna nýjan magnara fyrir Bang og Olufsen eða geta fundið nýja tækni til að hjálpa læknum. Það er augljóst. Í þriðja lagi þá var hljóðverkfræðin gjörsamlega hrein rafmagnsverkfræði. Í hreinskilni sagt þá var ég strax farinn að sjá eftir þungri stærðfræði og eðlisfræði. Það að ég rannsaki DOT tækni þarfnast þess að ég hafi mikla þekkingu á skammtafræði og eðlisfræði ljóss, ásamt því að vera með rafmagnsverkfræðina á hreinu. Eftir að ég tók masters skammtafræði kúrsinn í Santa Barbara sá ég loksins hvað hún er skemmtileg(skildi hana loksins) og vil geta haldið áfram að skoða hana. Einnig þarfnast þessi rannsókn þess að ég skoði líkinda og tölfræði mjög vel. Prófessor Miller er upphaflega stærðfræðingur og er hann aðallega að skoða hvaða líkön er hægt að nota til að nálga rannsóknargögnin og hvernig er best að vinna úr þeim. Þegar ég var að velja kúrsa fyrir næstu önn með honum þá skoðuðum við kúrsa í framhaldsnámi í stærðfræði deildinni, þannig að ég er kominn nær heimahögum þar heldur en í hreinni rafmagnsverkfræðinni. Ég segi því ánægður að ég sé að stíga fína og flotta lína af stærðfræði, hagnýtri eðlisfræði, lífverkfræði og rafmagnsverkfræði. Á næstu önn mun ég taka því taka fögin “Intro to Medical Optics and Lasers” og svo “Advanced Signal Processing”.
Óháð því hvor ég haldi áfram að vinna með DOT tækni eða eitthvað svipað eftir framhaldsnám, þá er aðal málið að komast inn í þessa tenginu við lífverkfræði. Þetta er klárlega málið.
Í öðrum fréttum er það að ég kem heim í stutta heimsókn til Íslands eftir rúma viku. Lendi á heittelskaðri ísafold að morgni 17. nóvember. Áður en ég geri það er stórt verkefni sem ber að skila á þriðjudag og tölfræði próf á fimmtudag. Starfið er margt.
Með lærdómnum þessa dagana er fönkið allsráðandi. Cosmic Slop með Parliament Funkadelic er fáranlega gott, George Clinton að slá í gegn. Komst einnig yfir Nickle & Nails plötuna með O.V. Wright. Skemmtilegt að athuga hljóðbútinn í laginu Born all Over sem var notaður í Mosó með Dóra DNA. Flottur texti líka í Eight men, four women.
17. nóvember verða allir á Gauk á Stöng. Aukaatriði er að DJ Evil Dee verður þar(Evil Dee is on the mic, come on, kick it!), aðalmálið er að 1985! verða á svæðinu. Setjum kampavín á ís og hlustið síðan á meira hérna.
Endalaust hip-hop hip-hop hip-hop. Playaz Circle og Lil' Wayne í viðlaginu á Dufflebag Boy. Besta remix haustsins, Drink N My 2 Step, Cassidy ásamt Swizz Beats, Kanye West og Ne-Yo. Síðan er það algjört gull í poka. Óútgefið með Biggie Smalls, Modern Day Gangstas, ekki bara það heldur Busta Rhymes með eitt vers og J Dilla með taktinn. Biggie, Rhymes og Dilla. Gerist ekki betra.
Gáta dagsins:
Ég held að þetta sé komið gott í bili.
kv,
Friðrik
Helstu fréttirnar eru þær að ég ákvað að skipta um rannsóknarefni sem tengis mastersverkefninu mínu. Upphaflega, eins og flestir vissu, hafði ég ákveðið að finna mér efni innan “audio engineering”. Mér hefur lengi langað til að komast að í þeim geira og fá vinnu í framtíðinni hjá fyrirtækjum á borð við Bang og Olufssen, Bose og þessháttar. Liður í því að finna mér efni í mastersverkefnið var auðvitað að fara á ráðstefnuna í New York og sjá hver væru stærstu vandamálin sem áhugvert væri að takast á við. Hljóðverkfræði sviðið er náttúrulega risastórt og fullt af áhugaverðum rannsóknum að skoða. Hinsvegar lá það alltaf undir hjá mér að mig langaði að færa mig yfir í önnur rannsóknarsvið.
Þegar ég var að sækja um skóla hafði ég tækifæri til að heimsækja Tufts, Brown University og Rennselaer Polytechnic Institue. Í þessum heimsóknum náði ég að tala við marga prófessora og kynnast hljóðverkfræðinni vel. Það sem ég kynntist líka var lífverkfræði (e. biomedical engineering). Lífverkfræði er svið sem er gjörsamlega að sprengja af sér allar hömlur. Í Brown talaði ég við prófessor sem er að skoða venjulegar frumur og athuga hvernig þær geta virkað sem rökhlið. Það er, í gegnum rannsóknir eru menn við Brown háskólann búnir að uppgvöta það að ef skoðaðar eru tvær lífrænar frumur af svipaðri tegund og rafstraumur er einungis látinn fara um aðra þeirra gefa þær ekki frá sér neitt merki, eða rafstraum. Hinsvegar hef rafstraumur er látinn fara í þær báðar þá “svara” þær merkinu saman með því að gefa frá sér merki. Þeir sem hafa lært grunntölvunarfræði eða boolean-algebru sjá að þessi hegðun svipar til “og” (e. and) rökhliðsins. Og rökhliðið virkar þannig að það er með tvo innganga þá gefur það ekki merki frá sér nema inngangur 1 OG inngangur 2 fái straum. Hlið að þessari tegund eru grunnurinn af tölvunum sem við notum í dag og þið getið þannig rétt ýmindað ykkur hvernig tölvur geti orðið ef við getum búið til tölvur með því að nota lífrænar frumur sem rökhlið. Þar sem tölvu fyrirtæki glíma stöðugt við vandan að örgjörvar eru orðnir það litlir að rafeindir eru byrjaðar smjúga (e. tunnel) í gegnum rásir sem þær eiga ekki að fara, þá eru þessar lífrænu rásir einstaklega áhugaverðar.
Þegar ég heimsótti RPI talaði ég við prófessor sem var að hanna tæki sem finnur brjóstakrabbamein með því að láta rafstraum ganga í gegnum brjóst og mæla viðnámið í hverjum punkti í brjóstinu. Með þessari aðferð er hægt að búa til þrívíddar líkan af innviðum brjóstsins því eins og allir vita þá er hver hlutur með mismunandi viðnám. Þetta er ótrúlega gagnlegt þegar leitað að brjóstakrabbameini þar sem ekki þarf að opna brjóstið og það þarf ekki stóra, þunga og dýra röntgen vél.
Sú rannsókn sem ég mun vinna að það sem eftir er af mastersnámi mínu er að skoða svokallaða DOT aðferð (e. diffuse optical tomography). Ég er búinn að fá inn hjá prófessor hérna í Tufts sem heitir Eric Miller og hefur hann skoðað þessa aðferð mikið í samvinnu við prófessor í lífverkfræði, Sergio Fantini. DOT aðferðin er í grunnatriðum byggð á því að ljós, sem er nánast innrautt, er látið skína á einhvern hlut. Hinumegin við hlutinn eru nemar sem nema hversu mikið ljós kemst í gegn, og hversu mikill styrkleikinn er í hverjum punkti. Með þessari aðferð er hægt að sjá hvort einhver aðskotahlutur er í efninu sem maður er að skoða og í framtíðinni verður jafnvel hægt að setja upp líkan (þrívíddar?) til að lýsa hlutnum. Nú er spurt, er þetta betra en viðnámsmælingin? Hverjir eru kostirnir og afhverju vil ég skoða þetta? Til að svara fyrstu spurningunni þá hefur viðnámsmælingin marga kosti en einnig marga ókosto. Það segir sig sjálft að senda rafstrauma í gegnum lífræna vefi getur verið skaðlegt óháð því hversu litlir straumarnir eru. Einnig er ekki séð fram á það að vélin sem framkvæmir verkið verði mjög lítil, hinsvegar verður nákvæmnin gífurleg.
DOT aðferðin er gífurlega áhugaverð því ekki einungis er hægt að nota hana til að leita að brjóstakrabbameini heldur er þegar byrjaðar rannsóknir að skoða hvernig nota megi hana til að fylgjast með virkni í heila. Einnig er verið að stunda rannsóknir á stærri skala, þ.e. að nota hana til að finna jarðsprengjur eða misgengi í bergi. Bæði viðnámsmælingin og DOT hafa þann kost að skerpan (e. constrant) í gögnunum, það er litabreytingin sem sýnir mismun í efninu er mjög mikil. Gallinn við röntgen myndir er sá að þar er engin skerpa(svarthvítar myndir) en upplausnin er mikil. Þannig að nota DOT tæknina ásamt röntgen tækni er eitthvað sem menn eru að skoða.
Annað sem heillar við DOT tækni er sá að búnaðurinn sem þarf til að framkvæma “myndatökuna” er smávægilegur. Séð er fram á það að hægt verði að hanna tæki sem gæti setið við hliðina á sjúkrarúmi rétt eins og hjartalínurit. Getiði ýmindað ykkur það að læknir sem er að framkvæma heilauppskurð geti haft haft stöðugt eftirlit með heilavirknini á skjá fyrir framan sig.
Ástæðan fyrir því að ég skipti um rannsóknarsvið var í fyrsta lagi sá að það er augljóst að lífverkfræði sviðið í samvinnu með rafmagnsverkfræði er svið sem er gjörsamlega að sprengja af sér öll bönd. Í öðru lagi var ég mikið að hugsa um það hvort ég vildi hanna nýjan magnara fyrir Bang og Olufsen eða geta fundið nýja tækni til að hjálpa læknum. Það er augljóst. Í þriðja lagi þá var hljóðverkfræðin gjörsamlega hrein rafmagnsverkfræði. Í hreinskilni sagt þá var ég strax farinn að sjá eftir þungri stærðfræði og eðlisfræði. Það að ég rannsaki DOT tækni þarfnast þess að ég hafi mikla þekkingu á skammtafræði og eðlisfræði ljóss, ásamt því að vera með rafmagnsverkfræðina á hreinu. Eftir að ég tók masters skammtafræði kúrsinn í Santa Barbara sá ég loksins hvað hún er skemmtileg(skildi hana loksins) og vil geta haldið áfram að skoða hana. Einnig þarfnast þessi rannsókn þess að ég skoði líkinda og tölfræði mjög vel. Prófessor Miller er upphaflega stærðfræðingur og er hann aðallega að skoða hvaða líkön er hægt að nota til að nálga rannsóknargögnin og hvernig er best að vinna úr þeim. Þegar ég var að velja kúrsa fyrir næstu önn með honum þá skoðuðum við kúrsa í framhaldsnámi í stærðfræði deildinni, þannig að ég er kominn nær heimahögum þar heldur en í hreinni rafmagnsverkfræðinni. Ég segi því ánægður að ég sé að stíga fína og flotta lína af stærðfræði, hagnýtri eðlisfræði, lífverkfræði og rafmagnsverkfræði. Á næstu önn mun ég taka því taka fögin “Intro to Medical Optics and Lasers” og svo “Advanced Signal Processing”.
Óháð því hvor ég haldi áfram að vinna með DOT tækni eða eitthvað svipað eftir framhaldsnám, þá er aðal málið að komast inn í þessa tenginu við lífverkfræði. Þetta er klárlega málið.
Í öðrum fréttum er það að ég kem heim í stutta heimsókn til Íslands eftir rúma viku. Lendi á heittelskaðri ísafold að morgni 17. nóvember. Áður en ég geri það er stórt verkefni sem ber að skila á þriðjudag og tölfræði próf á fimmtudag. Starfið er margt.
Með lærdómnum þessa dagana er fönkið allsráðandi. Cosmic Slop með Parliament Funkadelic er fáranlega gott, George Clinton að slá í gegn. Komst einnig yfir Nickle & Nails plötuna með O.V. Wright. Skemmtilegt að athuga hljóðbútinn í laginu Born all Over sem var notaður í Mosó með Dóra DNA. Flottur texti líka í Eight men, four women.
17. nóvember verða allir á Gauk á Stöng. Aukaatriði er að DJ Evil Dee verður þar(Evil Dee is on the mic, come on, kick it!), aðalmálið er að 1985! verða á svæðinu. Setjum kampavín á ís og hlustið síðan á meira hérna.
Endalaust hip-hop hip-hop hip-hop. Playaz Circle og Lil' Wayne í viðlaginu á Dufflebag Boy. Besta remix haustsins, Drink N My 2 Step, Cassidy ásamt Swizz Beats, Kanye West og Ne-Yo. Síðan er það algjört gull í poka. Óútgefið með Biggie Smalls, Modern Day Gangstas, ekki bara það heldur Busta Rhymes með eitt vers og J Dilla með taktinn. Biggie, Rhymes og Dilla. Gerist ekki betra.
Gáta dagsins:
- Þetta lag var notað í hip-hop smell árið 2004. Þetta lag var útum allt og viðlagið var mjög þekkt. Hvaða lag er það og hverjir fluttu það.
- Hvaða lag er verið að flytja hérna og nefnið tvo aðra tónlistarmenn sem hafa flutt það, eða hljómsveitir. Hver samdi er nú auðvelt.
- Hérna er gúdsjitt lag. Hver syngur viðlagið í þessu lagi.
Ég held að þetta sé komið gott í bili.
kv,
Friðrik
