Það sem ég sagði

Herra Ísland

ÉG ORNA mér oft við rafmagnsofn á köldum síðkvöldum og horfi á það sem er í imbanum í það og það skipti. Í gær var mér þó stórlega misboðið þegar ég horfði á keppni sem kallast Herra Ísland. Þar kepptu nokkrir föngulegir ungir sveinar um að verða fegurðardrottningar. Maður spyr sig: Hvað er orðið af karlmennskunni í nútímaþjóðfélagi? Flestir þessir drengir virtust nota meira af snyrtivörum en meðalkvenmaður gerði þegar ég var ungur. Sá sem vann virtist vera með ýmsar tegundir andlitsmálningar og glotti við tönn á kvenlegan máta þegar sigurvegarinn var tilkynntur. Ef þetta er frambærilegasti fulltrúi íslenskrar þjóðar þá er mér stórlega misboðið. Til eru mun karlmannlegri herrar, það er sérkeppni fyrir kvenfólk sem heitir Ungfrú Ísland. Vil ég benda fólki á að kjósa kvenfólkið í kvenfólkskeppninni og reyna að hafa eitthvað ögn karlmannlegra í karlmannskeppninni. Dæmi um karlmannlega karlmenn sem hefðu á sínum tíma orðið verðugir fulltrúar íslenskrar þjóðar eru t.d. Jón Páll kraftajötunn, Sigmar Guðmundsson sjónvarpsmaður og Randver Þorláksson. Svo legg ég til að menn verði skyldaðir til að heita karlmannlegum nöfnum í þessari keppni, svo sem Styrkár eða Skarphéðinn. Maður óttast um karlmennsku þjóðarinnar þegar maður horfir á svona keppni. Það á að hamra járnið meðan það er heitt. Hvað er þetta? Maður spyr sig.

Guðmundur Þormarsson, fyrrverandi bóndi.

Ég segi eins og Hr. Guðmundur: What is this?

Ég er farinn eins og Minnesota í úrslitunum,
Friðrik

T.R.O.Y.

Vígvöllurinn Steinahlíð

Ég las um daginn grein í Los Angeles Times að drengir á aldrinum 18 - 22 ára væru að mælast með minna testosterón í dag miðað við sama aldurshóp fyrir tvemur áratugum síðan. Í fyrstu hugsaði ég hverjum væri ekki sama um svona mælingar, afhverju menn væru eiginlega að mæla þetta og hversvegna. Hvaða gaur ákvað að mæla þetta áruð 1986 bara til að bera saman eftir 20 ár.

Eftir þennan þankagang fór ég samt að hugsa, afhverju gæti það verið að drengir séu að mælast með minna testosterón nú til dags? Teknar voru fram tvær megin ástæður í greininni. Þær voru að nú væri minna um reykingar og að drengir nú til dags alast upp meira og meira án föðurs. Margt hef ég heyrt slæmt um reykingar, en að þær hafi bein áhrif karlmennsku hef ég aldrei heyrt. Að drengur skuli alast upp aðeins með móður sinni gæti alveg skilað sér í efnafræðilegum hvötum sem draga úr testósterón framleiðslu. Hinsvegar tók ég þessari grein með fyrirvara og setti hana í sama flokk og grein númer 1000 um hátæknilest úr Lifandi Vísindi.

Ég kemst samt ekki hjá því að trúa því að drengir nú til dags séu að tapa karlmennskunni. Metróbyltingin ógurlega fyrir nokkrum árum sem tröllreið öllu voru fyrstu merki um það. Bleikar skyrtur og strákar sem nota andlitskrem eru ekki svipur á sjón miðað við heldri og eldri menn seinni ára. Í staðinn fyrir Marlon Brando í Street Car Named Desire og Steve McQueen í Bullit höfum við Ashton Kutcher í Just Married og eitthvað hyski í The OC.
En nóg um þetta, þar sem ég sat þarna fór ég að hugsa um æskuárin sem ég man eftir og hvernig þau gætu hafa mótað mig sem mann með minna testoserón en Fjölnismennirnir.

Ég man þegar ég var lítill strákur í Vogaskóla þá var það aðalmálið hjá öllum strákum að horfa á bannaðar myndir. Það var ekkert jafn spennandi að horfa á spennumyndir sem voru bannaðar. Þegar einhver okkar sá bannaða mynd voru alltaf tvær spurningarnar efst á listanum:

• Hvernig deyr aðalvondi
• Hvernig deyr næstaðalvondi

Málið var ekki hvort myndin væri góð, enda vorum við svo ungir að við gátum ekki greint muninn, málið var hvað það væri mikið blóð, miklar sprengingar eða margar byssur. Reyndar held ég að þetta hafa byrjað mun fyrr en þegar ég settist í 4.Þ.Þ í Vogaskóla. Fyrsta minning mín um löngun að sjá bannaðar myndir var þegar Björn Halldór bekkjarfélagi minn í Ísakskóla mætti með barmmerki í skólann. Á þessu barmmerki var mynd af erni. Þessi örn var sami örninn og er á húddinu á bílnum hans Axels í Sódómu Reykjavík. Björn Halldór var búinn að sjá Sódómu. Það var geggjað. Sódóma var bönnuð innan tólf og var ennþá í bíó. Alveg brjálað.
Ég man líka eftir því þegar ég var í afmæli hjá Árna Tómasi, sem var í sama bekk, þá töluðum við mikið um myndina The Blob. Auðvitað var flottasta atriðið þegar þetta risastóra marglyttufyribæri át handlegginn á einhverjum gaur. Alveg geggjað.
Svona gekk þetta ár eftir ár og ég held að þetta sé ekki ennþá búið. Í Vogaskóla komst maður að því að eiga eldri bróður var eins og að eiga lykil að bönnuðum myndum. Jóhann Ari kynnti mig fyrir myndum eins og Tveir á Toppnum (Lethal Weapon), Á Tæpasta Vaði (Die Hard), Hundalíf(K-9, klassík með Jim Belushi) og Ofurhermenn (Universal Soldier). Eina skilyrðið var að maður varð að halda fyrir augun þegar ógeðslegustu atriðin voru. Þá sat maður, samanhnipruð spennukúla í sófanum, með höndina fyrir augun og spurði á fullu: "Er það búið? Er það búið?". En auðvitað fékk maður alltaf að sjá hvernig aðalvondi dó. Málið var líka að aðalvondi dó aldrei einfaldlega, hann var aldrei bara handtekinn, rotaður eða jafnvel skotinn. Hann var alltaf kraminn af fljúgandi slökkviliðsbíl, lenti í málmpressu, drakk úr vitlausum bikar og bráðnaði, var hennt fram af Nakatomi turni eða skotinn, brenndur, stunginn og svo hent fram af byggingu.
Síðan sá maður líka fullt af myndum heima hjá vinunum þar sem mamma og pabbi gátu aldrei fylgst með manni. Ég man ennþá eftir því þegar mamma keyrði mig og Smára upp í Mosfellsbæ til að leika við fyrrverandi bekkjarfélaga okkar hann Egil. Við sögðumst ætla í fóbolta, auðvitað horfðum við bara á Hard Target með Van Damme. Ég gleymi aldrei hvað mér fannst boginn svalur.
Síðan var líka Davíð. Davíð var og er strákur sem á heima í Gnoðarvoginum. Pabbi hans átti sjoppu. Þar með hafði Davíð aðgang að óendanlegum brunni af bönnuðum myndum og nammi. Hann átti líka heilt vopnabúr af dótabyssum, gull fyrir dreng sem fékk engar dótabyssu frá foreldrum (bara afa), og alla G.I. Joe kallana. Dabbi sat á fjársjóði. Rúsínan í pylsuendanum var sú að eftir að við horfðum á bannaðar myndir fórum við ofar í Gnoðarvoginn og fengum ís frá pabba hennar Þóreyjar sem keyrði trukk fyrir Emmessís. Algjört gull.
Gjörsamlega sykuróðir fórum við loks út að leika, reyndum að endurvekja myndirnar ýmist í kjallaranum heima hjá mér eða í Steinahlíðinni. Í bernsku áttu ég og Jóhann báðir herbergi á efstu hæðinni heima á Langholtsveginum. Það leiddi til þess að kjallarinn, þá teppalagður og fínt bólstraður, varð að allsherjar leik og stríðsvelli, kallaður hasarherbergið. Þar var oft raðað dýnum á gólf og farið í Hver Deyr Flottast eða bara byssó. Þar voru lifnaviðpillur í stöðugri notkun. Síðan kom Jóhann með vinum sínum, tók rafmagnið af kjallaranum og fokkaðist í okkur.

Steinahlíðin var annað mál. Ég man eftir því að í kjallaranum heima hjá Dabba átti strákur heima sem hét Jóhannes. Kallaðir Jói Pass. Út af það rímar við rass. Jói Spói Skítarass. Jói Pass var í bekk með Jóhanni Ara.{ Jói Pass átti einmitt geggjaða framtíðar mynd þar sem bófarnir skutu eltikúlum}. Þegar ég var í 4. bekk þá var Jóhann í 8. bekk, nýfermdur og snarbrjálaður leikandi Emil í Kattholti út um allt. Allavega. Jói Pass, Jóhann og fullt af öðrum gaurum í 8. bekkjunum skipulögðu túttubyssu stríð í Steinahlíðinni í eitt skipti. Ég man ekki hvort það var við bekki í Langholtskóla eða hvort 8. bekkirnir voru að stríða sín á milli. Ég man bara að ég, Dabbi, Ari Jóns og að ég held Smári, allir í 4. bekk, fengum að vera í liðinu hans Jóhanns. Þetta var snilld. Strákarnir í 8. bekk sáu um að redda efni í byssurnar. Hallur Massi í Barðavoginum sá um að redda rafmagnsrörum, Hallur Hallson reddaði húsasmiðjulímbandi frá pabba sínum og allir klipptu túttur af uppþvottahönskum heimilisins. Síðan var haldið í Steinahlíðina. Jóhann neyddi okkur 4. bekkingana til að vera með skíðagleraugu því mamma myndi drepa hann ef ég hefði fengið rifsber í augað. Síðan hófst stríðið. Hlaupið var út um allt og reynt að skjóta stóru gaurana, ekki hitti maður mikið, sérstaklega þar sem ég heimtaði að Jóhann útvegaði mér standbyssu. Mikil tilraunastarfsemi var í gangi með hönnun ýmissa byssna. Auk margfrægrar standbyssu sem varð mér að falli var hönnuð tvíhleypa (eitt rör tvær túttur), og vélbyssa(mörg rör saman með mörgum túttum).
Vegna stærðar okkar ákváðum við minni drengirnir bara að uppnefna stóru gaurana, pirra þá og reyna svo að hlaupa áður en maður fékk skot á sig. Best man ég eftir því þegar við uppnefndum Björgólf Takefusa, hann var í hinu liðinu. Hlaupið var að honum og öskrað: Bjöggi Tekur Fúsa! Eftir hlaupin, náði hann okkur, sagði okkur að hætta og hótaði að skjóta í skíðagleraugun. Þá var bara öskrað: Dóra Tekur Fúsa! Blamm, ónýt skíðaglerugu og kvíði fyrir fótbolta í frímínútum.

Síðan þegar við færðumst upp um bekki fórum við að finna okkar eigin grand áætlanir. Ég man tildæmis eftir því þegar ég, Ari og Óskar kokkuðum upp heimsins stærstu lyftiduft sprengju sem fundin hefur upp. Hún var sett á tröppurnar hjá Önnu Elsu sem átti heima á Langholtsveginum og bjöllunni hringt. Síðan horfðum við á þegar pabbi hennar opnaði akkurat þegar sprengjan sprakk. Þá var ekki lengi gert að fara garðaleiðina sem var búið að skipuleggja. Sú leið náði alveg frá Barðavogi og upp í Karfavog. Hún var oft notuð til að flýja frá ýmsu.
Vetrartími var svo kapituli út af fyrir sig. Kaffæringar, húfuþjófnaður, snjór innanhúss og ýmis brögð voru notuð. Flugelda lét ég samt vera. Ómar Ragnarson eyðilagði mig með einhverju fræðslumyndbandi.

Svo kom að því að maður var sendur út af höfuðborgarsvæðinu. Á hverju sumri fór ég til Sauðárkróks í um það bil tvær vikur í minnsta lagi til að hanga með ömmu og afa. Þar var tíma vel varið fyrir ungan mann. Ég og Jóhann fengum aldrei dótabyssur frá mömmu og pabba. Þeim fannst það ekki viðeigandi. Afa fannst hinsvegar ómögulegt að við ættum engar dótabyssur. Frægt er það þegar Jóhann fór með Afa í Kringluna, fékk risastórann dótariffill og hvellettur, fór út á svalir í íbúðinni í Ofanleiti og truflaði útsendingar hjá RÚV í heilan dag.
Sauðárkrókur breyttist í risastóra vopnaverksmiðju á sumrin. Við norður enda Skagfirðingabrautar átti Afi hús sem var kallað Kattholt. Það var að mestu leiti leigt út, en að bakatil var geymsla og kjallari þar sem hann geymdi verfærin sín og allskonar dót sem hann var að geyma. Þar mátti finna gamlar saumavélar frá miðbiki 20. aldar, síldarpeninga, trissur til að síga í Drangey, timbur og marg annað merkilegt. Timbrið var notað til að smíða byssur. Ég og afi kokkuðum eitt sumarið upp þessa fínu skammbyssu sem á voru tvö göt. Í götin voru sett gömul plastskrúfstykki sem þjónuðu hlutverki skothylkja. Þegar ég var búinn að "skjóta" úr byssunni þurfti ég alltaf að hlaða aftur með skrúfstykkjum. Amma var lengi að þrífa upp stykkin út um allt húsið, enda drap ég Jóhann oft með þessari byssu.

Ég veit ekki alveg hvernig þessi pistill tengist testosterón umræðunni en mér finnst einhvernveginn eins og svona dót sé ekki lengur í gangi hjá strákum. Núna horfa allir bara á einhverja sjónvarpsþætti sem eru sýndir á miðjum dögum og ekkert mál að komast í. Kannski er testosterón ekkert búið að minnka, kannski er maður bara búinn að eldast. Ég mun samt aldrei skilja það þegar ég sé fólk með typpi horfandi á The OC.

Annar gengur skólin vel, foreldrarnir mæta á svæðið á laugardaginn og þakkargjörðahlé í næstu viku. Svo er bara mánuður í heimferð.

Seinna,
Friðrik

Noldi Über Alles

Miðannarpróf búin, kem með fréttir á næstunni. Hlægið jafn mikið og ég þangað til:

Ég er farinn eins og Dr. Richard Kimble
Friðrik

Make Your Feet Stomp

• Ef að ég hefði séð Method Man öskra O.D.B. yfir trylltan mannshóp með Brooklyn Zoo dynjandi á bakvið þegar ég var 13 ára hefði ég örugglega sturlast.

• Ef að ég hefði séð Inspektah Deck fara með fyrsta versið í Protect Ya Neck þegar ég var 14 þá hefði ég örugglega sturlast.

• Í gær sá ég Masta Killa, Street Life, Inspektah Deck og Method Man trylla alla með For Heavens Sake. Og ég trylltist.

Á leiðinni á tónleikana var ég temmilega rólegur. Þrátt fyrir að vera það nafn úr Wu-Tang sem hefur verið mest áberandi í fjölmiðlum undan farin 12 ár, þá hefur Method Man gefið út ansi misjafnar sólóplötur. Tical var auðvitað klassa stykki og er gott dæmi um "Black Hoodies and Timbos" tímabilið. Mjög mörg góð lög er að finna á þeirri plötu þar á meðal Bring the Pain, What the Blood Clot, All I Need, Release Yo' Delf og fleirri.
En eins og í mörgum tilvikum duttu gæðin niður á annari plötu, Tical 2000: Judgement Day, á þeirri plötu var erfitt að finna gott lag (Cradle Rock?) þrátt fyrir að maður var bara 14 ára og blindur af Wu-Tang gleði(trademark). Ári seinna rétti hann aðeins úr kútnum með Blackout plötunni sem var samvinnuverkefni með Redman. Frekar mikil klúbbaplata einkennd af húmor frá Redman og ber einn af stærstu smellum þeirra, Da Rockwilder.
Á tímabilinu 2000-2004 dettur Method Man í skringilega lægð. Á báðum Wu-Tang plötunum sem koma út á þessu tímabili, The W og Iron Flag, er hann hvergi nærri þeim hæðum sem hann náði á Wu-Tang Forever hvað þá á Enter The Wu-Tang(36 Chambers). Botninum náði hann svo þegar hann gaf út þá skelfilegu plötu Tical 0: The Prequel árið 2004. Skelfileg plata sem enginn botnaði í.
Einhvern veginn náði hann samt alltaf að halda sér í sviðsljósinu annaðhvort með bíómyndum (How High), gestaversum(Round & Round, La Rhumba) og sjónvarpsþáttum (OZ, The Red & Meth Show og Boston Public).
Í ár gaf hann út plötuna 4:21...The Day After. Sú plata á að vera endurkoma hans í leikinn og fokk jú framan í plötu-, útvarps- og myndbandabransann sem hann segir að hafi leikið hann grátt á undanförnum árum. Þótt sú plata sé enganvegin meistarastykki er hún mun betri en undanfarnar þrjár plötur og boðar gott fyrir hans framtíð.

Með þetta aftast í hausnum, að ég sé að fara sjá reitt semi-legend stíga á svið, gekk ég inn í The Hub hérna í Santa Barbara. Fyndnasta var að þar sem tónleikarnir voru haldnir á skólacampusnum, þar sem alkóhól er ekki selt. Skrítið var að vera á tónleikum með engan bjór en vera kominn í semi vímu vegna reykjarins sem stíflaði loftið. Eins og á öllum rapptónleikum var annarhvor maður "packin'",jafnvel ennþá meira á þessum. Ekki skrítið þar sem nafnið á plötunni, 4:21, vísar í þann tíma dags sem mönnum finnst víst best að reykja hérna í Bandaríkjunum.
Fyrstur á svið var half-assed Atmosphere wannabe rappari sem kallaði sig Intuition. Hann var glataður og endaði settið sitt á því að láta fólk vita að hann væri til í að láta hringja í sig fyrir heima partý. Flottur.
Eftir töluverða bið steig á svið plötusnúðurinn. Klassik Wu-Tang outfit: Óhnýtt Doo-rag, Wu-Tang bolur, timbos og allt saman. Hann kveikti í mannhópnum sem var fullstór og pirraður eftir lélegan Intuition. Þá steig Masta Killa á svið. Klárlega rólegastur í Wu-Tang hópnum, frekar í GZA kantinn heldur en í Ol´Dirty kantinn. Hann tók klassísk lög af sólóplötunum sínum(Ringing Bells, It´s What it is) sem fáir þekktu nema dyggir Wu-Tang aðdáendur. Frekar stutt en hnitmiðað sett með RZA/GZA-leg fræði sem setti fólk í gírinn.
Eftir Masta Killa steig af sviðinu spurði plötusnúðurinn hvort fólk vissi hvaða lag Wu-Tang gaf út fyrst. Auðvitað öskraði fólk "Protect Ya Neck!". Sekúndu síðar byrjar takturinn og Inspektah Deck dýfir sér í fyrsta versið. Allt varð vitlaust og maðurinn með bestu röddina í Wu-Tang fór í gegnum massíf lög af sínum eigin plötum og Wu-Tang plötunum, þar á meðal One Of These Days. Í rauninni æltaði allt um koll að keyra. Hápunkturinn í settinu hans var klárlega þegar hann steig út í fjöldann, sagði öllum sem voru með pening í vasanum: "Hold your money up!" og tók vers úr C.R.E.A.M.. Frekar þétt.
Þá var komið að því, Method Man mætti ásamt Street Life, gaur sem hefur verið með honum á flestum lögum á sólóplötunum. Method Man byrjaði strax á M-E-T-H-O-D Man. Allt var vitlaust, allur fjöldinn að hoppa og öskra.
Þegar hann steig á svið tók ég eftir að hann var með lífvörð með sér. Mér fannst það frekar fyndið, þar sem hættulegustu mennrnir þarna inni voru tveir trust-fund fratboys og nokkrir Vatos. Tilvera lífvarðarins varð ljós einu lagi síðar.
Method Man er gjörsamlega trylltur á sviði.
Hann keyrði í gegnum fjöldann allan af lögum, allt frekar stór nöfn, með miklum krafti. Þessi kraftur fólst mikið í því að hann var út um allt. Ekki svona: Hey, hann er hoppandi út um allt eins og Mick Jagger! Nei hann gerði miklu meira:

1. Da Rocwilder: Klifraði í loftinu, settist á bita þar og fór með versið þar sem hver einasti maður var með hendur á lofti.
   
2. Wu-Tang ain´t nuthin to fuck wit: Fór aftast í fjöldann, náði stól, barðist í gegn, setti stólinn í miðjuna og fór með versin á móti Inspektah Deck sem stóð á sviðinu.
3. Klifraði upp á hátalara báðu meginn á sviðinu. Oft.
4. Fallout: Byrjaði á crowd surfi, stoppaði, fékk gaura til að halda um fæturna á sér, stóð á þeim haldandi í loftið rappandi.
   
5. Crowd Surfaði í fjölmörgum viðlögum þar sem fjöldinn sá um sönginn.
6. Endaði tónleikana á því að bjóða öllum upp á svið, sem fólk var ekki lengi að samþykkja, á meðan plötusnúðurinn spilaði lög af 4:21 sem Method Man var ekki búinn að taka. Auðvitað voru drengir sem buðu honum upp á jónur á meðan.

Lífvörðurinn sá til þess að toga hann úr fjöldanum þegar hann reyndi að komast aftur uppá svið. Í raun þá bjóst ég aldrei við þessu. Ég var búinn að lesa í viðtölum að hann væri góður á sviði en tók því alltaf með fyrirvara. Hann stóð hinsvegar algjörlega undir nafni og var þetta klárlega það sem maður vildi. 1/3 af Wu-Tang á svona tónleikum, ekki slæmt.
Jónutilvikin leiddu auðvitað til þess að fáeinir voru handteknir en allt í allt sýndi þetta hvernig á að skila hip-hop tónlist á sviði, þar sem fáum tekst vel til.

Jebb, annars er lífið rólegt í Santa Barbara, skólinn gengur vel og alles. Á næstu helgi er Sonny Rollins að spila hér í nágrenninu. Gerð verður heiðarleg tilraun til að ná sér í miða á hann. Þekktur fyrir að spila á tenór saxafón með ekki minni mönnum en Charlie Parker, Thelonius Monk og Miles Davis.

For ya mothafuckin' mind;
Friðrik

The Dungeon Tapes

Lífið gengur sinn vanagang hérna í Kaliforníu, búinn að ganga frá GRE prófinu og svona, þannig það er fínt. Afslöppun kemur samt örugglega ekkert fyrr en í jólafríi þar sem kúrsarnir virðast vera nokkuð strembnir. Það verður nóg að gera.

Ég vil óska Yngva til hamingju með það að ég er búinn að vera surfa á fullu. Búinn að kaupa bretti og allt saman. Ligg yfir Taj Burrow bókinni öll kvöld og plana næsta cutback í tímum.

Guðmundur Kristjánsson(a.k.a. Gummi Frændi) lét heyra í sér í morgun. Hann ætlar að mæta í Santa Barbara, heilsa upp á frænda sinn og hina surfarana. Mætir um hrekkjavöku helgina. Það er víst stærsta helgin á árinu hérna í skólanum. Það er helgin þar sem löggan mætir með auka flóðljós á götur bæjarins og mæta á hestum í óeirðarbúningum. Án djóks. Kannski maður kennir þessum könum íslensk hyskispartýtrikk og starti smá lætum.
Eftir töluverða bið ætla ég að bomba hérna upp lagalistanum af The Dungeon Tapes kvöldinu sem ég Kiddi og Yngvi stóðum fyrir áður en ég fór út. Ákvað að leyfa ykkur að njóta nokkura laga. Þið getið niðurhalað þessu með því að hægri smella og velja save targt. Þið þekkið þetta. Annars eigið þið bara digga eftir þessu eins og við gerum.

• Chairman of the Board - Men are Getting Scarce
• Wilson Pickett - Midnight Hour
• Sharon Jones and the Dap-Kings - How Do I Let a Good Man Down
• Mulatu Astatke(broken flowers soundtrack)
• The Wire
• Donald Byrd - Think Twice
• Jay Dee - Think Twice
• Jay Dee - Oblighetto
• Urban Transport - In Memory Of
• Spank Rock - Put That Pussy On Me (low budget phila remix)
• J-Walk - Soul Vibrations
• Bronski Beat - Small Town Boy
• New York City Dolls
• Nina Simone, Ella Fitzgerald & Duke Ellington - Solitude
• The Chantays - Pipeline
• Dick Dale & Del-tones -Surf Beat
• Dick Dale & Del-tones - Nightrider
• Dick Dale & Del-tones - Bustin Surfboards
• The Surfaris - Wipeout
• Link W Ray - Ace Of Spades
• Rivieras - California Sun
• Four Tet - Everything Is Alright
• Osmotantes
• Osmotantes - She´s My Shoo Shoo
• Morris Day & The Times - Jungle Love
• Serge Gainsborg & Francois
• Belle & Sebastian (hvaða hipster sjitt er verið að spila hérna)
  
• Bill Withers - Use Me
• The Byrds - 8 Miles High
• Jan Johansson (plata) Jazz På Ryska
• L´amour Four - Austurstræti
• Boz Scaggs - Lowdown
• Bruizza - 'S'
  
• Pálmi Gunnarson - Þorparinn
• Breakestra - Burgundy Blues
• J-Dilla - Light My Fire
• The Counts - I´m The Music
• Los Joao - Vamos a la Playa
• Rythm Machine - Put a Smile on My Face
• Burt Bacharach - Please Explain

Ég hafði ekki tíma til að taka upp allan vínylinn og á eftir að klippa eitthvað í sundur, þannig ég þurfti að snatcha einhverju af iTunes. Ef þið lendið í vandræðum með að spila eitthvað af þessu þá spyrjiði mig um notendanafn og lykilorð. Næsta kvöld verður 22. desember. Adda og Hjölla er boðið að krassa aftur. Fleirri lög neðst.

Morgunblaðið hafði samband við mig í liðinni viku. Fréttamenn voru að reyna að hafa upp á myndbandsupptöku sem umtöluð hefur verið í heiminum öllum undan farið hálft ár. Málum er þannig háttað að gjörningar/fjöllistarmennirnir Handsome Dan og Gorgeous George frumfluttu gjörning sinn 'Landvættirnir gefa skít í stóriðju' á tónleikum Sigur Rósar í Öxnadal. Ég mæli með því að fólk lesi lýsingu á gjörningum áður en það horfir á myndbandið:

Í blíðu Öxnadals, studdur af ljúfri melódískri hamingju ákvað Handsome Dan að hefja gjörning. Sá hefst á því að hann byrjar að fljúga um grasflöt fyrir framan tónleikana. Þar er hann að túlka Eyjafjarðar örninn sem svífur með vængi á milli fjalla og verndar Norð-Austurland. Hann nýtur náttúrunnar og tekur upp glósóley til að njóta náttúrunnar og bjóða áhorfendum. En skyndilega snýst erninum hugur. Túlkandi spillingu og stóriðju ætlar hann sér að éta blómið og drepa það. En óttist ei, öflugur bergrisinn fyrir Suð-Vesturland, túlkaður af Gorgeous George trampar á svæðið hoppar í mjúkann faðm örnsins, skilar blóminu aftur til jarðvegsins og gefur fokk-jú merki til mannsins. Með þessu vilja listamennirnir segja:
Stick it to the man.

Hægri smellið hér til að niðurhala myndbandinu.

Annars er lífið rólegt hér á vesturvígstöðum. Fór á TV on the Radio tónleikum um daginn. Þeir stóðu mjög vel undir væntingum. Maður er búinn að vera athuga á hverjir verða á svæðinu hérna fram að jólum og komst ég að því að The Mars Volta og fleirri góðir verða í Las Vegas í lok október. Sé ekki fram á að komast þangað en hefði verið helvíti næs. Annars er Method Man einnig að fara heisla upp á mann bráðum. Maður athugar hann auðvitað.
Komið gott í bili.

Annars. Ludacris á klárlega leik ársins. Samplaði He Man titillagið fyrir eitthvað mixtape og bombar út úr sér þessari klassísku rímu, He Man aðdáendur geta ekki hatað þetta:

I´ve been appointed straight from the power of Grayskull/ Believe the master of the universe gets great skull/ I´m so ferocious choppin heads off with my battle axe/ Got many faces give 'em whiplash when I battle cats/ A diabolical techonlogy like Skeletor/ But trained in the art of throwing you through the cellar door/ I´m checking off my enemies until I get some more/ With powerful beings that disperse from my luda-crystal balls/

Lög daganna:
Donald Byrd - Stepping Into Tomorrow
Sleppy Brown - Can´t wait feat. Outkast
Stevie Wonder - Keep On Running
Ludacris - He Man
Beck - We Dance Alone
Stevie Wonder - Love Having You Around
Ol' Dirty Bastard - Brooklyn Zoo

Gærulaxera

Í gegnum mína lífstíð hafa komið upp hlutir sem eru gjörsamlega tímalausir eða eins og Jóhann Ari myndi orða það: Þetta er helvítis klassík. Já þessir hlutir verða seint þreyttir

Á þessum lista eru margir góðir hlutir, sumir hafa komið og farið en aðrir eru enn við lýði. Ofarlega á þessum lista er t.d. ristaðbrauð ristað með engu nema smjöri og ísköld kókómjólk, lag númer 3 á lögum unga fólksins, Kattholt og ýmist annað.
Það eru samt fáir hlutir sem komast jafn ofarlega og kvikmyndin Með Allt á hreinu. Þessi mynd er svo mikið rugl að það er fáranlegt. Flottar setningar sem vella upp úr mönnum eru svo góðar, flott lög, ógeðslega ljótir hljómsveitabúningar, Flosi Ólafson, lélegur söguþráður, Eggert Þorleifsson. Allt þetta sameinast í suðupott af yndislegri gegnsýrðri tónlistar veislu:

,,,,langferðabíll. Ha, föttuði þennann?

Gleymið því rýjurnar mínar. Í kvöld mun Stuðmenn sitja einir að kjötkötlunum
Ekki aldeilis kall minn, ekki eftir fyrirhöfnina sem stelpurnar hafa lagt í þetta. Yfir!
Svona skinnin mín, það voru Stuðmenn sem voru ráðnir og það strax á útmánuðum, Gærurnar voru einungis hugsaðar sem hækjur og hjálpargögn og hananú. Skipti!

Á Atlas og Muller leggjum við þrotlausa stund

Hvar er Guðfinna búktalari?
Guðfinna. Við vorum með Ingvar og Gylfa!

Ég færi heljarstökk aftur á bak, af litlu bretti

Ég get aldrei sýnt mig aftur á billanum, eins og ég hafði gaman að því

The Return

Þá er maður mættur aftur í Kaliforníu. Kom í gær um tvöleytið. Fínt veður sól og hiti. Í dag er reyndar bara skýjað en sami hiti.

Staðan var tekin á Rut og Jóhanni í Boston í eina nótt. Augljóst er að Rut hefur bætt íbúðina til muna með sínu handbragði. Einnig gerðin hún sér lítið fyrir og klippti af mér faxið. Þá er maður orðinn hárlaus eftir að hafa verið með sítt hár í um það bil 4 ár. Þá er ég formlega búinn að skipa mér í þennann hóp:

• Nonni Draumur
• Palli Sæti
• Hrafn Módel
• Addi Slim
• Bjarni Handleggur
• Maggi Beauty
• Kiddi Myndarlegi
• Danni Illaði
• Yngvi Hotboy
• Hjölli Handsome
  

Allavega námið er strax byrjað hjá mér. Sit núna upp á bókasafni að læra undir þetta blessaða GRE próf. Eintóm hamingja.
Ég er búinn að panta netið í íbúðina og ætti að fá það annaðhvort á föstudag eða á laugardag. Þá getur maður spjallað á skype og svona. Hef þetta nóg í bili. Smá myndir af klippingunni

óklipptur og sóðalegur

Klipptur og fresh like a million bucks

Later

One and One and One is Three

Friðrik pakkaði sjálfum sér ofaní tösku. Hann kemst ekki heim. Má bara vera með eina tösku í handfarangri. Klukkan 6:30 á laugardags morgun mun Tom "Sugarfoot" Brewster mæta á Keflavíkurflugvelli. Sportandi axlaböndum, kuta, glænýjum buffaló pels, eld harðri sexhleypu með svartann kúrekahatt undir hendinni. Hver skaffaði eiginlega þetta tóbak. Þessi bær er ekki nógu stór fyrir okkur báða.

Próf á morgun, próf á fimmtudag, heimferð á föstudagsmorgun. Seinasta bloggið.

What is your name?
My name is Nobody.
Excuse me?
My name is Xebeche. He who talks loud, saying nothing.
He who talks...
I thought you said your name was Nobody.
I preferred to be called Nobody.

á leið inn í sólsetur,
Sykurfrár á sykurfæti

Name That

Lifi Kúba

Nafnasamkeppni Klámkjallarans er nú í hámarki, í miðjum próflestri og 25 stiga hita. Ýmsar tillögur hafa borist að nýju nafni og opnunar teiti:

• Ölkjallarinn - frá Eigundum - Á svæðinu útdeilir Lárus Hólm special edition kampavíns moijito og segir fólki afhverju Sigurður Bjóla og Valgeir séu bestir í heimi. Einnig verða sagðar hetjusögur af Valsmönnum að taka hetjuveltur. Jóhanna útdeilir viðeigandi klæðnaði og skýtur alla í kaf með fimmaurabröndörum sem vilja ekki hífa upp um sig buksurnar.
  Leynigestur: Hemmi Gunn
• Lúbarinn - frá Pálmari - Á svæðinu verður Pálmar að botna allar setningar með samhengislausum bröndörum. Jón Árni verður með kossabás hjá skrifborðinu og kyssir þá sem vilja fyrir bjórsopa. Samningaviðræður eru hafnar við Davíð um að koma og sýna heimsklassa luftgitar sólo og "Metallica loves you" öskur.
  Leynigestur: Kalli Lú
• Sprengjuskýlið - frá Arnari Frey - Á svæðinu verður Hrafn búinn að setja upp diskóljósin sín og Hjölli verður með "Hverjir eru með hverjum" upplýsinga bás í tröppunum. Arnar mun segja svaðilfara sögur af Prikinu og sýna fólki hvernig á að drekka hot sauce beint úr flöskunni. Bjarni Þór mun standa upp í bláa sófanum og kenna fólki Massadansinn.
  Leynigestur: Páll Óskar
• Boom Boom Room - frá Jóhanni - Á svæðinu verður Jóhann að sýna gamla takta á stálhjólunum og sýnir fólki hvernig á að dansa "house" dansa. Go Go stelpur verða í öllum hornum og Rut mun deila út slúðri til þeirra sem vilja. Eitt slúður kostar einn Cosmopolitan. Mælt er með því að mæta í þröngum fötum og búast við Daft Punk og Carl Cox veislu.
  Leynigestur: Gummi Gonzales
• Á Horninu - frá Sigríði - Á svæðinu verður fimleika hestur og sýnir Sigga hvernig útbrunnar fimleikasjörnur fara í flikk flakk. Einungis verður drukkið bjór og skipt verður í lið. Vinningsliðið fær koss á kinn og tapliðið fær ókeypis aðgang að Seltjarnarneslauginni í heilt ár.
  Leynigestur: Samúel Örn
• Le Chateau - frá Grímu - Á svæðinu verður fólk að hegða sér því annars fær það enga osta. Boðið verður upp á Bordeaux rauðvín og súkkulaði frá Sviss. Strákum er skylt að mæta í jakkafötum og vera sætir. Einungis verður hlustað á Edith Piaf og talað með útlenskum hreim. Þýska bönnuð.
  Leynigestur: Gerald Depardieu

Atkvæðagreiðsla og nýjar tillögur fara fram í kommentum

Friður,
Friðrik

Backyard Betty

Fólkið sem sat eins

Miðannarpóf búin, þriggja daga helgi, þrjár vikur í heimferð. 20 stiga hiti, sund í kyrra hafinu, feit sósusamloka með beikoni og krabbameini. Lífið er gott.

Love is a thing of the past

Klukkan var svona tæplega tvö um nóttu, ég nýbúinn að horfa á The Aviator og að gera mig tilbúinn fyrir svefn. Þegar það var svona hálftími eftir af myndinni byrjaði ég að taka eftir einhverjum skringilegum hljóðum, svona lágstemmdum dýra öskrum. Ég var ekkert mikið að pæla í þeim enda inni í myndinni. Myndin klárast og hljóðin stigmagnast. Ég ákvað að skella mér út og tjekka á þessu. Um leið og ég opna hurðina sé ég hvað er í gangi.
Íbúðabyggingarnar eru þannig byggðar að það eru tvær tveggja hæða byggingar sem liggja samsíða með garði á milli. Mín íbúð snýr að garðinum og er á efri hæð. Klukkan tvö um nóttu akkurat í smellimiðjunni á garðinum eru tveir þvottabirnir að halda partý. Karldýrið, með hvítan feld, er greinilega gjörsamlega spólandi og kvendýrið, með brúnan feld, ekkert að hata það. Hann búinn að vera reyna búa til þvottabjarnarbörn í rúman hálftíma og á nóg eftir í bankanum. Enginn einnar mínútu maður. Þessum ástarlotum fylgja tilheyrandi öskur, tístur og bit á slagæð.
Núna eru flestir íbúarnir, sem eru í íbúðum sem snúa að garðinum vaknaðir og byrjaðir að hvetja Lilleman áfram. Sumir taka myndir en aðrir bara hvetja. Ég ákvað að taka ekkert mynd, virði einkalíf Lillemans.
En núna klukkutíma seinna er kallinn ekkert að hætta. Hann er búinn að vera þreytulaust að og kvendýrið er búið að velta sér nokkrum sinnum um og reyna bíta hann á hálsinn en nei þýðir greinilega ekkert nei hjá þvottabjörnum. Núna er þriðji þvottabjörninn mættur á svæðið og hann er bara alls ekkert sáttur. Sá björn er búinn að reyna núna í korter að komast að og taka við af Lilleman en hann er ekkert að ná því. Lilleman er greinilega ekkert að gefast upp. Þessu fylgja tilheyrandi skrækir og klór. Núna eru íbúarnir byrjaðir að kasta mat í þá til að hrekja þá í burtu. En eins og ég hélt þá ákvað þriðji björninn að borða bara matinn og horfa á í staðinn fyrir að fara í burtu. Það er greinilega bara Sex, Lies and Videotapes hjá þvottabjörnum.

Blindur Fáviti

Seinasta fimmtudag var ég að rölta úr tíma í hádeginu, á leið á Subway að kaupa mér samloku og stefnan tekin á feitt sólbað fyrir næsta tíma. Ég rölti um campusinn og stoppa ásamt hópi og bíð eftir því að komast yfir hjólastíg. Á háannatíma, eins og í hádeginu, getur verið ansi skrýtið að komast yfir stígana þar sem það er stöðug umferð af "iPod drones" á hjólum brunandi í báðar áttir.
Þar sem ég stend og bíð er tekið í öxlina á mér. Ég lýt við og sé gaur. Feitur gaur í ljótri köflóttri skyrtu starandi tómlega út í loftið. Hann spyr hvort ég geti ekki hjálpað honum yfir götuna. Þá tek ég eftir því að hann er með hvítan staf og segi náttúrulega bara ekkert mál. Ég hef séð þennan gaur nokkrum sinnum í vetur, þekkir greinilega campusinn út í gegn og kemst aðallega alveg einn leiðar sinnar, alltaf með hvíta stafinn. Við stöndum í svona eina mínútu, umferðin alveg jafn þétt og stórhættuleg ennþá. Þá segir feiti alltí einu: "I´m going in" og tekur tvö skref í áttina að hjólastígnum. Ég náttúrulega bara fæ sjokk ríf í gaurinn og hálfpartinn tek hann í jörðina. Fólk horfir á mig og er að pæla í því afhverju gaurinn sé að lemja blinda manninn. Þá fer feiti að hlægja og segir "No I´m just messing with you", stendur svo upp og labbar í átt frá hjólastígnum. Ég held núna að hann sé ekkert blindur, labbi bara um skólasvæðið og plati fólk. Þreifi á stelpum til að "þekkja" þær. Svo fær hann örugglega ókeypis kakó bastarðurinn.

P.s.
Avery Johnson á klárlega tilþrif NBA úrslita keppninnar. Tjekkið á þessu og hlægið í þrjá daga eins og ég.

seinna,
Friðrik

MC Strætóskýli

Þar sem ég sat í rólegheitum heima í íbúðinni hjá mér á mánuag fékk ég allt í í einum símtal. Í símanum var Addi. Addi var nýbúinn í prófum og var að fá sér bjór. Hann var þegar búinn að fá sér nokkra og talaði stanslaust um það hvað við ættum að gera sniðugt í sumar. Þegar umræðan var farin frá hálandaferðum og byrjuð að snúast um grillveislur, þá byrjaði einhver ungur drengur fyrir aftan hann að öskra "Throw your hands up". Það var víst Bjarni Þór, einnig búinn í prófum. Áður en ég vissi af var óskýr taktur kominn í gang og Bjarni hélt áfram að öskra á meðan Addi rappaði um þá ímynd sem hann hefur af sumrinu 2006:

12 AM on the way to the club (uh)
1 AM DJ made it erupt (uh-huh)
2 AM now I´m getting with her (what up?)
3 AM now I'm splittin with her (splittin with who?)
4 AM at the waffle house (waffle house)
5 AM now we at my house (uh)
6 AM I be diggin her out (who?)
6:15 I be kickin her out (uh-huh)
7 AM I´ma call my friends (uh-huh)
12 AM we gon´ do it again
We gon´, we gon´, we gon´ do it again

Í tilefni þess að MC Strætóskýli rappaði eins og rappari rappandi rappteksta ákvað ég að búa til kort. Á kortinu er númer sem öll eiga við þá staði sem eiga vel við gott sumar í Reykjavík:

1. Langholtsvegur 153 - Miðað við undanfarin sumur verður töluverðum tíma eitt hér. Klámkjallarinn verður á sínum stað, einnig verður eflaust grillað. Mælt er með því að búast við því að gista. Innan handar er svo hin fínasta Gambino sjoppa þar sem hægt er að kaupa stolna mjólk og pulsubrauð.
2. Viðarás 69 - Heyrst hefur að Hrafn hafi breytt um nafn. Hann hefur tekið upp nafnið HumarHrafn (eða bara double H). Hefur hann smyglað nokkrum humrum frá Eyjum og byrjað humareldi í heitapottinum. Í tilefni þess er hann skyldaður til að halda minnsta kosti tvær humarveislur fyrir vetrarsólstöður. Hjörleifur og Arnar hafa þegar gerst sjálfboðaliðar til að kanna humargæði í hverri viku meðan Hrafn er í Eyjum að spila golf.
3. Barónsstígur 80 - Hér er oft hægt að finna afvegaleiddar fimleikastelpur í partýleit. Oft er gott að koma hingað til að heyra klassíska slagara eins og "Einn dans við mig" og "Út á stoppistöð". Hér er einnig hægt að finna "the most legendary crash couch".
4. Hlíðarendi - Hér verður hægt að fara og sjá HumarHrafn verja skot frá Valsmönnum. Búist við skoppandi krullum og humarsúpu á tilboði. Einnig er gott að fara hingað og rækta andann því tíma er vel varið á Hlíðarenda. By the way, besta hús í heimi.
5. Golfvellir - Hér er oft hægt að panta fund með týndum foreldrum, ef þau eru ekki að pútta. Bannað er að mæta í gallabuksum og mælt er með þvi að koma með samlokur svo týndir foreldrar þurfi ekki að fara af golfvellinum til að borða.
6. Goðaland 9 - Hingað koma menn ef þeir vilja tapa í NBA street 2. Einnig verður boðið upp á ýmiskonar pottapartý. Potturinn á staðnum er með fjarstýrðum nuddblásurum og innbyggðu diskóteki og tennisvelli. Komið með Lego og Led Zeppelin boli til að styggja ekki íbúana.
7. Grafarholt - Heyrst hefur að Bestla og Bentsson (eða bara B-power) hafi flutt hingað. Jón Árni og Pálmar hafa þegar byrjað á því að ganga í hús og kenna fólki "putta dansinn" til að undirbúa partý sem verður haldið í kringum lok HM.
8. Íslenska Hálendið - Ásamt því að fara með Golfhanskanum og félögum á Torfajökulsvæðið þá er þegar verið að plana ferð í Ódáðahraun eða á einhvern annan góða stað ásamt Arnari og fleirri góðum mönnum. Heyrst hefur að Hildur "Listó" Valsdóttir hafi keypt sumarbústað á láglendinu og ætli að halda heimkomu partý.
9. Miðbærinn - Gæti reynst óþarfur fyrst að Bestla er komin með íbúð. Íbúðin hefur fengið viðurnefnið Klámblokkin og verður útibú af Klámkjallaranum.
10. Safamýri 47 - Hingað er gott að koma ef menn vantar nýjustu DVD myndir. Húsráðandi sér um bestu vídeó kvöld í bænum og komast færri að en vilja. Einnig er hægt að fara í 2 player í Probotector. Árlega er horft á Band of Brothers.
11. Nauthólsvík - Hingað kemur enginn nema hann sé þrítugur faðir.
    
12. Laugardagslaug - Betur þekkt sem "Hvíta Rússland". Hér er hægt að sóla sig og synda. Mörg not er hægt að hafa af lauginni. Ráðgjafar verða á svæðinu í allt sumar. Ef þið viljið hámarka "De-Tox" meðferð, talið þá við Bjarna þór. Ef þið viljið læra tæknina að fara fimm sinnum í sund á sama degi talið þá við Adrian.
13. Vífilsgata 1 - Heyrst hefur að húsráðandi ætli að halda "Swinger" partý fyrir gesti og gangandi aðra hvora helgi í sumar. Fatnaður er óæskilegur og mælt er með því að koma með konu. Ef gestir sjá sig neydda til að vera í fötum er leggur húsráðandi til afklipptar gallabuksur og seríós boli.
    
14. Nonnabitar og Bæjarins Bestu - Allir þurfa að borða og svo ég vitni nú í Óla Danska þá er þetta "The Shit".

Heimildir: Jóhanna Bárðadóttir

later:.
Friðrik

Nammiland

The media is like the weather, only it's man-made weather

• Ég sá mann vera handtekinn í skólanum um daginn. Hann situr á stéttinni í svartri peysu sem stóð á stórum hvítum stöfum TRUST JESUS. Löggan lét hann sitja á stéttinni á meðan þeir lásu yfir honum handjárnuðum. Hann hafði víst, ásamt félaga sínum, labbað á útifund sem var að tilefni Gay Awarness week í skólanum og byrjaði að öskra: Faggots go to hell.
• Á leið minni úr fyrirlestri á leiðinni í verklegan tíma sá ég fimm löggur. Bara venjulegur dagur. Alltaf gaman að sjá fimm brúsa af piparúða, fimm kylfur og fimm skammbyssur á leiðinni í tíma.
• Það er allt í rugli út af því að einhver skrifaði 'Fuck Niggers' á baðherbergishurð í einni íbúðablokkinni á háskólasvæðinu.
• Núna er kveikt í sófum á hverri helgi í Isla Vista. Það er víst betri hugmynd að brenna þá frekar en að gefa þegar stúdentar fara heim í sumarfrí.
• Systrafélögin héldu strandblakmót til styrktar einskonar athverfi kvenna hérna á svæðinu. Mótið var aðallega til að vekja athygli á hárri nauðgunartíðni í skólanum og almennum kynferðisglæpum. Stelpurnar pössuðu sig á því að klæða sig sem minnst, þótt það væri skýjað og frekar svalt. Plötusnúðurinn passaði sig á því að spila helst bara vinsælasta hip hop tónlistina með mjög svo viðeigandi tekstum fyrir svona mót.
• 17 ára strákur var stunginn og drepinn hinum megin við hraðbrautina í gær. Hann var víst í gengi og var stunginn í sambandi við eitthvað stríð á milli gengja. Gengi í Santa Barbara. Hver hefði giskað á það
  
• Arnold mætti á bókasafnið í skólanum á seinustu helgi. Hann vildi bara láta alla vita að hann er að skerða fjárlög til menntamála í Kaliforníu.
• Bush er í fríi

later:.
Friðrik

Rock out with your cock out

Beðið eftir Kanye

Núna eru Hildur og Danni búin að yfirgefa Santa Barbara. Ótrúlega gott að fá svona heimsókn, núna getur maður farið að einbeita sér að náminu eftir tryllta helgi. Sú ákvörðun var tekin að bomba sér á Coachella hátíðina á seinasta föstudag, þrátt fyrir það að fyrstu tónleikar voru ekki fyrr en kl. 12 á laugardags morgun. Það var klárlega með betri ákvörðunum ferðarinnar, þegar farið var að sofa á föstudagskvöldinu var fólk að bíða í kílómeters langri röð til að komast inn á tjaldsvæðið. Mjög súrt að þurfa að standa í því eftir að hafa setið í morð umferðarteppu. En auðvitað sluppum við við það. Föstudagurinn var ótrúlega góður. Þegar búið var að tjalda tók það við að taka inn stemminguna og venjast eyðimerkursólinni. Fyrsta eyðimörkin sem maður hefur verið í ef maður telur Sprengisand ekki með.

Við tókum góðann tíma í það að kynnast nágrönnum okkar í tjald borginni. Öðru megin við tjaldið voru hoknustu menn í Kaliforníu. Einhverjir 21. aldar hippar, sem fara á allar svona hátíðir með fáranlega gott risastórt tjald til að vera með góðan skugga í sólinni. Mjög sérstakur hópur sem mældi endilega með því að við tjekkuðum einhvern tíma á Burning Man hátíðinni. Það er hátíð þar sem hippar koma saman, taka sýru og kveikja í einhverjum risastórum trékalli. Þeim fannst það alveg 'far out'. Hinum megin voru tveir gaurar sem fengu viðnefnið Soldier Boy og Inúítinn. Inúítinn var feitast maður vestan við Úralfjöll og var inúíti í aðra ætt. Soldier boy var silent but deadly Tool aðdáandi . Fáranlega góðir gaurar.
Á föstudagskvöldinu var svo blásið upp risastórt bíótjald og Coachella myndin sem var gerð eftir hátíðina í fyrra sýnd. Við áhorf á þeirri mynd var tekin sameiginleg ákvörðun að það sé möst að ná einhvern tíma Fischerspooner á tónleikum.

Dagur 1:.

Saadiq og Tiombe í Platinum Pied Pipers

Laugardagurinn var svo tekinn snemma, enda annað erfitt þar sem það var dauði og djöfull að vakna í tjaldi í þessari sól. Við bombuðum okkur inn á tónleikasvæðið sem var mjög næs, skoðið það bara á myndunum. Fyrstu tónleikarnir voru með albínóa rapparanum Brother Ali, og stóð hann sig fáranlega vel miðað við það að vera fyrstur á svið. Semi skrýtið að sjá feitann sköllóttan albínóa rappa en hann var flottur. Það sem var mjög gott við svæðið að mjög stutt var á milli tjalda, þannig auðvelt var að bomba sér á milli tónleika að tjekka á hlutum (ef það var pláss inn í tjöldunum). Eftir það var tjekkað á The Section Quartet á stóra sviðinu sem var semi súr strengja kvartett að taka cover lög. Við bombuðum okkur bara aftur í eitt af minni tjöldunum til að bíða eftir Platinum Pied Pipers. Í biðinni náðum við Celbration sem var algjör yeah yeah yeah´s eftirherma og vöktu enga lukku. Hinsvegar vöktu PPP algjöra lukku. Störtuðu show-ið með góðu J. Dilla tribute og bombuðu sér svo út í lögin af Triple P plötunni. Ótrúlega gott sett, það besta var að söngvarinn Zeno var með þeim svo þeir tóku lög sem þeir gátu ekki tekið þegar ég tjekkaði á þeim í New York. Enduðu showið með 50 ways to leave your lover coverinu sem vakti mikla lukku.
Næst á svið var Lady Sovereign. 18 ára strákastelpa sem rappar gróft grime rapp. Ótrúlega kröftugt sett sem virkaði fáranlega vel. Ég beilaði samt eftir hálft sett til að geta tjekkað á The Walkmen. Þeir voru svona sæmó, mættu á svið, spiluðu fóru heim. Ekki alveg nógu hressir. Eftir The Walkmen var tekið stutt tjekk á Lyrics Born sem var eiginlega bara Latino útgáfan af Fatman Scoop. Mjög súrt en frekar fyndið.
En svo kom að því. Við bombuðum okkur tímanlega á aðalsviðið og náðum góðu spotti til að sjá Common. Eftir stutta bið umkringd risastóru crowdi byrjaði titillag Be plötunnar. Hann var ótrúlega góður og kom með nákvæmlega það show sem maður vildi. Auðvitað var hann líka með J. Dilla tribute og tók mjög gott úrval af lögum. Blastaði meira segja Unpredictable með Jamie Foxx þegar hann startaði 'Ég elska stelpur' partinn af showinu. Strax á eftir Common var svo Kanye West 15 mínútum of seinn á svið. Hann mætti eitursvalur og bombaði frá sér hnitmiðuðu setti, rappandi rappteksta við rapptakta. Algjör rappari. Síðan dansaði hann meira segja við Take On Me.
Eftir Kanye West færðum ég og Danni okkur yfir á minna útisviðið til að ná Damian Marley. Hann var klárlega surprise helgarinnar. Maður bjóst við að fýla bara eitt lag eða tvö, en kallinn mætti ótrúlega góður á svið og stjórnaði áhorfendum fáranlega vel í samsöng og tilheyrandi. Mjög nettir tónleikar. Á sama sviði eftir Damian voru svo Eagles of Death Metal næstir á svið. Ég hafði ekkert mikið hlustað á þá, hélt meira segja að þeir hefðu bara gefið út eina plötu þangað til Hildur leiðrétti mig. Þeir voru í einhverju veseni að koma sér á svið sem endaði með því að þeir voru tæpum hálftíma of seinir. Þegar þeir komu sér fyrir á sviðinu, Josh Homme þar á bakvið annað trommusettið, var lítill naggur sem kynnti þá með miklum tilþrifum sem 'Coachella´s own'. Við komumst seinna að því að litli naggurinn sem við könnuðumst ekki við var Danny DeVito.
Eftir að hafa tjekkað nokkur lög hjá Eagles skutlum við okkur á Juan McLean eftir skipun frá Hildi. Þeir voru nokkurn vegin uppgvötun hátíðarinnar ásamt Lady Sovereign. Fáranlega góð kúabjöllu veisla sem fór vel í mann. Þar var tekin smávegis dans, en ekki hægt að dansa of mikið þar sem Depeche Mode voru að gera sig klára á svið á aðalsviðinu. Tónleikum með Atmosphere var fórnað til að sjá drengina í Depeche Mode og það verður ekki grátið. Þetta voru magnaðir tónleikar með flottum tilþrifum og tóku þeir lög á nýju plötunni ásamt stöndurdum eins og Personal Jesus og fleirrum. Eina sem vantaði var að þeir tækju John the Revelator af nýju plötunni og I feel loved af Exciter. En ekki hægt að kvarta þar sem þeir voru magnaðir.
Eftir tvö uppklappslög var hlaupið yfir í Sahara tjaldið. Betur þekkt sem 'The Dance Tent'. Þar voru Daft Punk byrjaðir að spila og það var sko ekkert lítið. Þeir voru algjörlega það besta sem maður lenti í í hátíðinni. Tvö vélmenni á 5 metra háum ljósapýramída með tvö risastóra tölvuskjái sitthvoru megin við sig sem lömdu fólkið með trylltri grafík á meðan fætur virkuðu. Þar var dansað og hélt ég að ég myndi ekkert dansa meira á hátíðinni. Ótrúlega flottir strákar.

Dagur 2:.

The Mean Ol´ Lion and the Hearts

Á seinni deginum var vaknað í svitakófi vegna sólarinnar en almenn sætti var í hópnum. Fólk búið að jafna sig í löppunum eftir labb og dans dagsins áður. Við bombuðum okkur á tónleika svæðið og skelltum í okkur nokkrum bjórum til að koma okkur í gang. Fyrstu tónleikarnir sem farið var á var Murs & 9th wonder. Ég hafði verið með mikla tilhlökkun í gangi fyrir þessa tónleika og stóðust þeir algjörlega undir væntingum, jafnvel þótt 9th wonder hafi ekki látið sjá sig. Murs hélt sig nánast algjörlega við 3:16 plötuna og tók bara nokkur lög af Murray´s Revenge. Greinilegt er að maðurinn er ótrúlega mikill húmoristi enda var það of fyndið þegar hann var að tala um það þegar hann er hrifinn af stelpum þá býr hann til iTunes lagalista, síðan var Coldplay komið í botn og hann byrjaður að mæma á fullu. Flottur strákur.
Fyrri partur sunnudags var aðeins rólegri en laugardagurinn og því þurftum við ekki að hlaupa eins mikið. Eftir Murs tjekkuðum við á the Magic Numbers, ótrúlega venjuleg rokkhljómsveit með fínustu lög. Almennt loðnir hljómfæraleikarar með fínasta rokk. Seinna á hátíðinni hittum við söngvarann og náði ég fínum myndum þar sem Hildur var að reyna við hann. Þá var skoppað yfir í danstjaldið og tekin staða á Louie Vega, þar voru reifararnir þegar komnir með glóprik þótt að klukkan væri bara tvö um miðjan dag. Sú stemming var sett á hold og skutlast yfir á rokkhljómsveitina Phoenix. Ef þið hafið ekki heyrt í henni þá er það bara fínt. Mjög léleg frönsk hljómsveit sem er að deyja henni langar svo að vera frá The O.C. Bú á hana. Eftir það disaster færðum við okkur yfir á Bloc Party, þar var fólk farið að dansa og almenn stemming farin að myndast fyrir hlaup og dans kvöldsins. Við ákvaðum að beila snemma af Bloc Party til að vera framarlega á Gnarls Barkley.
Ég væri með vanmat ef ég myndi segja að ég hefði ekki verið að bíða mikið eftir þeirri hljómsveit. En þeir voru alveg magnaðir og fáranlega flottir. Mætti á svið klæddir eins og karakterar úr Galdrakallinum í Oz. Cee-Lo var ljónið, Dangermouse tin kallinn, hljómfæraleikarar nornir, Bakraddir voru eins og Dorothy og fuglahræðan og fiðlur einhverjir karakterar sem ég þekkti ekki. Cee-Lo kynnti hljómsveitina sem 'The Mean Ol´ Lion and the Hearts'. Síðan rúlluðu þau í gegnum öll bestu lögin af St. Elsewhere: Transformer, Just A Thought, Crazy, Smiley Faces og fleirri. Ótrúlega þétt band, skrýtið að þetta voru fyrstu tónleikar þeirra. Mad Shit.
Eftir Gnarls Barkley var tekinn sprettur á Yeah Yeah Yeah´s og þar fór Karen O hamförum. Bombaði út úr sér þéttu rokki á alla sem vildu heyra og voru þeir ekki fáir. Ég fór aðeins áður en þau kláruðu en heyrði síðar að Karen hefði gleypt hljóðnemann til að ná betra öskri. Flott stelpa. En ég beilaði fyrr af Yeah´s til að ná Digable Planets, þurfti að fórna Seu Jorge fyrir þau. Þau hafa nú munað fífil sinn fegurri og keyra algjörlega á eldgömlum lögum. Nýja dótið þeirra er frekar slappt.
Þá var farið að kvölda og var hist fyrir utan danstjaldið til að bera goðið Madonnu augum. Það var nú hægara sagt en gert þar sem tjaldið var gjörsamlega út úr pakkað. Við náum að troða okkur inn og sjáum við strákarnir á sviðið, en Vöðva Friðrik tók Hildi á há hest í nokkrum lögum til að hún sæi. Vöðva Friðrik endist nú bara í þrjú lög en þar sem eitt af þeim lögum var Hung Up var Hildur sátt. Líka eins gott fyrir hana.
Mér þótti Madonna nú ekkert the shit, meira svona bara gaman að sjá hana, semi kjánalegt að sjá hana bomba sér um sviðið með rafmagnsgítar umkringd Kevin Federline dönsurum. Var beilað á henni þegar hún var nýbúinn að spyrja crowdið hvernig rassinn hennar liti út rétt áður en hún reif sig úr buksunum.
Farið var beint á Massive Attack af Madonnu, það var snilldar ákvörðun. Þeir voru fárnlega góðir og komu á óvart. Enda spila þeir ekki live nema fá eina svala milljón dollara í staðinn og mæta þá líka á svæðið með 15 gestasöngvara.
Við það að fylgjast með Massive týndist ég algjörlega og ákvað þá að bomba mér yfir í danstjaldið þegar Massive voru búnir. Þar var Mylo að þeyta skífum og gerði það vel. Ég dansaði ennþá meira en á Daft Punk, við einhvert ókunnugt glópriksfólk. Það er óhætt að segja það að ég hafi dansað þetta fólk úr buksunum.
Eftir Mylo var Vöðva Friðrik algjörlega búinn að yfirgefa svæðið og almenn þreyta komin í staðinn. Á leiðinni á Scissor Sisters tók ég stöðuna á Gilles Peterson og Jassanova sem voru með laid back dj-sett. Þar hitti ég svo fólkið aftur en lét mér nægja að sitja og horfa á Scissor Sisters meðan Hildur dansaði algjörlegan fabjúlös dans undir pilsinu hjá söngk0nunni.
Þar sem Scissor Sister voru seinust á hátíðinni fyrir utan Tool náðum við góðu forskoti á stærsta crowdið út að festinu.
Þetta var í allastaði fáranlega góð ferð og vel heppnuð. Fullt af góðum hljómsveitum þar sem Daft Punk og Gnarls Barkley standa óneitanlega uppúr.
Þetta er orðið óneitanlega langt frá mér þannig ég held ég kalli þetta bara dag að sinni. Tjekkið á myndum á myndasíðunni.

Friður,
Sæmi Rokk

(.......)

...words are very, unecessary

Vín í poka

Glæstar vonir í Santa Barbara

Nú eru Danni og Hildur búin að vera hérna í nokkra daga og una vel. Komu seint á þriðjudagsnóttinni. Ég ætlaði náttlega að vera eld heitur og taka strætó á flugvellinn og fylgja þeim upp á íbúð. Það fór ekki betur en svo að strætó var hættur að ganga, og ég tók þá fínu ákvörðun að rölta bara á flugvöllinn. Þegar ég var búinn að labba í hálftíma var ég rétt svo hálfnaður. Danni hringir þá í mig og segir að þau séu komin. Þetta endaði með því að þau tóku leigubíl upp í íbúð og ég skokkaði til baka. Þar sem ég nennti ekki að skokka fann ég mér eitthvað crap-ass gamalt hjól, eignaði mér það og hjólaði til þeirra. Óumdeild besta innkoma sögunnar.
Síðan eru þau bara búin að vera taka inn þessa UCSB upplifun og þetta helsta. En allavega ætla að hafa þetta stutt bara núna, bomba inn betri sögu þegar við komum til baka frá Coachella.

Friður,
Friðrik

Holy Jesus. What are these goddamn animals?

Friðrik er farinn. Ég hef tekið upp nafnið Raul Duke og geng um með skotveiðigleraugu. Hildur og Danni munu aldrei heimsækja Friðrik. Raul mun fara með þau á Coachella. Raul er búinn að skipuleggja leiðangur til Las Vegas í haust með Frey, Árna, Leifi, Þóri, Davíðssyni og Sigurjónssyni. Staðalbúnaður verður köflóttar buksur, veiðihattar, skallar og golfskór. Ég þarf golfskó. Friðrik er farinn.

I´m gonna call room service
There's a uh, big machine in the sky, some kind of, I dunno, electric snake, coming straight at us
Shoot it
Not yet, I want to study its habits

The Duke

Móment & Flixur

Kvöldið sem Hrafn og Bestla heimsóttu Satan

1. Missed call á símanum mínum. Hringi í númerið. Símsvari svarar: You have reached the armed services. Offices are open..... Vilja þeir fá mig í herinn? Spurning um að skella sér í special forces og drepa með araba með þumlum.
2. Við erum að tala mesta bola-far í heimi. Golfhanskinn a.k.a Lárus Hólm á ekki séns í mig.
3. Ameríkanar eru últra spéhræddir. Þeir fara í ræktina. Klæða sig í leyni í búningsklefa og taka svo sundbuksur til að fara í sturtu. Ætli amerískir gaurar séu hræddir við typpi.
4. Sit á bókasafni, svara í símann. Tala íslensku í smátíma. Legg á. Tveggja metra hátt hunang kemur og spyr mig hvaðan ég sé. Ég segi "Ice ice baby". Kemst að því að hún sé þýsk. Spjalla aðeins meira. Í miðri setningu dettur falska tönnin úr og beint á stílabókina mína. Ég sit stjarfur. Hún horfir á tönnina. Ég segi að ég hafi misst hana í stríðinu. Hún var fljót að fara. Damn se germans.
   
5. Ef Hildur gleymir að koma með kókómjólk, þá sefur hún úti.
6. Ef Hildur gleymir að koma með draum, þá fer hún beint aftur heim.
7. Er búinn að bomba inn nýjum myndum á myndasíðuna. Tjekk it.

Lög daganna:
Bobby Darin - Dream Lover
Soul Position - Keep it hot for daddy
Daft Punk - Face to Face
Five Deez - BMW
Murs & 9th Wonder - D.S.W.G.
Dexter Gordon - Old Devil Moon

later

Playboy fyrirsætur og sérsveitahermenn

Hárið og Hrafn við góða stund......Palli og Nonni fylgjast með Super Bowl

Eftir temmilega annasaman dag á bókasafninu yfir rafsegulfræði ákveð ég að skutlast heim og slappa af. Á leiðinni heim tek ég semi gáfulega ákvörðun að koma við í Isla Visla market til að kaupa ýmislegt í matinn og heimilsvörur. Þar sem ég kem aðsvífandi á hjólinu mínu sé ég að það er limmó fyrir utan búðina. Þar sem flestir nemendurnir hérna aka um á trylltum bílum var ég ekkert að hoppa hæð mína yfir þessu en fannst það samt soldið skrýtið. Þegar ég nálgaðist tók ég eftir því að þetta var engin venjuleg glæsikerra. Þetta var semsagt extra löng Cadillac Escalade lengja (lúxus jeppi númer eitt í Bandaríkjunum). Þegar ég labba inn í búðina tek ég eftir trylltri röð af drengjum. Það sem var skrítnast við röðina var að í staðinn að hún byrjaði lengst inn í búð og endaði á kassanum þá byrjaði hún á kassanum og endaði einhversstaðar innst í búðinni. Þar sem ég var ekki hinn ferskasti, búinn að steikja á mér hausinn með eðlisfræðum jöfnum, var mér nett sama. Ég byrja að troða mér inn í búðina og ná í vörur. Á þessum tímapunkti var ég orðinn semi pirraður af öllum "Hey Dude" gaurunum í röðinni sem voru fyrir cocoa puffsinu. Ég rölti um og næ í þetta helsta: Kál, wonderbread, pepsi, sinnep og fer svo í mission að ná í klósett pappír. Þá komst ég að ástæðu raðarinnar. Við pínulítið borð sátu þrjár hálfnaktar stelpur umkringdar öryggisvöðvum að árita Playboy blöð sem strákarnir héldu á. Ég hugsaði "Hvað í andskotanum er í gangi" en ákvað að vera rólegur. Ég komst að því eftir á að Playboy var að gefa út eitthvað special edition blað þar sem þeir gerðu vísindalega könnun á 10 bestu partý skólunum í Bandaríkjunum. Auðvitað voru svo þrjár stelpur úr hverjum skóla sem sátu fyrir á keisarafötunum í blaðinu. UCSB lenti í öðru sæti og gæti ég ekki verið ánægðari. Þar sem borðið með stelpunum var akkúrat við hliðina á klósettpappír rekkanum þurfti ég að troðast fram hjá "Hey Dude" gaurunum og security vöðvunum sem voru að passa stelpurnar. Þeir sem þekkja mig vita að ég elska svona vesen og var ég því orðinn nett pirraður. Þegar ég er búinn að komast framhjá öllum og er að troða klósettpappír í körfuna mína er pikkað í öxlina. Þegar ég sný mér við stendur ein playboy stelpan í einhverju lífstykkjaoutfitti með brjóstin út um allt og alltof stuttum stuttbuksum. Svona fór samtalið:

Playboy Beygla: Hey, where do you want the autograph
Ég: I don´t want any autograph
Playboy Beygla: Come on, where´s your Playboy
Ég: Seriously, I don´t want your autograph
Playboy Beygla: We´ll all sign it for you
Ég: I was only getting some toilet paper
Playboy Beygla: Why don´t you get some Playboy and autographs
Ég: Why don´t you put on some clothes and go to class
Playboy Beygla(ekki sátt): Security!

Þegar ég sagði þetta sló dauðaþögn á "Hey Dude" röðina og öryggisvöðvarnir fóru í gír. Ég var beðinn um að step away og Playboy stelpan settist aftur við borðið. Ég ákvað að step away og borga fyrir dótið.

Annars hefur lífið verið mjög venjulegt. Seinasta laugardag var "Save the Earth Saturday". Þá mæta allir hippar í kaliforníu í almenningsgarð í Isla Vista og halda party like it´s 1969. Ég mætti og tjekkaði á stemmingunni. Þetta var nice, svipuð stemming og á jónukeppninni sem var í janúar. Um kvöldið var svo kíkt í partý á strandgötunni. Ég mætti í eitthvað partý í risastóru húsi sem var með útsýni frá svölum beint yfir ströndina. Inní stofunni þar var jafnpakkað og inná Prikinu, jafnsveitt og inn á Kaffibarnum og tónlist eins og á Sólon. Þar spjallaði ég við marga góða menn, þar á meðal Josh og Carl sem stjórnuðu bjórtunnuni. Í hvert skipti sem maður náði í bjór þá lýstu þeir því yfir að þeir væru á leiðinni í Special Forces í hernum. Mér fannst það mjög sniðugt og spurði þá út í það. Fyrst þurfti ég að sanna mig með því að taka bjór í trekt, en það er mjög auðvelt í Bandaríkjunum þar sem eina sem drengir drekka hér er light bjór eða "keg" bjór sem er mega vatnsblandaður. Eftir að hafa sannað mig fékk ég að vita það að þeim hlakkar geðveikt til að fá að keyra Hummera í eyðimörkinni og læra drepa araba með þumlunum sínum. Mér fannst það geðveikt og vona að draumurinn rætist. Einnig spjallaði ég við nokkra hippa sem ég hafði hitt fyrr um daginn á hátíðinni og voru þeir nettir. Topp fólk þar á ferð.

Kúrsar eru núna loksins komnir á hreint fyrir vorönnina, tók heldur lengri tíma en seinast þannig maður þarf að taka vel á því núna í byrjun annar. Skráði ég mig í Advanced Vector Calculus, Computer Interfacing (læri að forrita með C, algjör grand), Electromagnetism og svo Transforming Real-Life stories into Fiction. Það er mjög nett að margir sem voru með mér í tímum á fyrri önninni eru í sömu tímum og ég. Þar á meðal nafnlausi ástralinn og Larry Óperudraugur. Svo var ég að komast að því að Blackalicious eru með tónleika 1 maí og B.B. King 25 maí. Ekki slæmt það, svo er það náttlega Coachella baby.

Ég tók einhverjar myndir á hippahátíðinni og bomba þeim inn bráðum, á svo eftir að setja inn eldri myndir. Geri það á næstunni.

Komið gott.
Friðrik

Vodka í auga

Inclest strákarnir kveikja í gleðinni

Prófin búin og springbreak byrjað. Ég sá til þess að trompa prófessorinn í seinasta prófinu og eftir það tók við algjört chill. Á fimmtudag var hefðbundinn búinn-í-prófum bjór drukkinn og þar sem það var bara fimmtudagur var ákveðið að skella sér í bíó. Skellti ég mér á H fyrir Hefnd með íslendingunum Baldvini og Gumma. Sú mynd virkaði vel og mæli ég með henni.
Á föstudeginum var svo seinasti prófdagur í skólanum, ég ákvað að halda upp á hann með því að sofa til þrjú. Maður hatar það ekki. Kvöldið byrjaði svo rólega, byrjaði ég á því að kíkja niðrá Study Hall með Gumma, besti barinn í nágrenninu. Eftir það var svo kíkt í partí í húsi sem var í götunni fyrir neðan íbúðina. Þar spilaði hljómsveitin Inclest hágæða pönkrokk og undi ég mér þar vel. Eftir að bandið var búið að spila með tilheyrandi mosh pit, olnbogaskotum og áfengisskvettum kíktum við í partý niðrá strandargötunni. Þar var talað við allskonar fólk og var mikil skemmtun. Síðan dreif maður sig heim áður en löggan kom til að handtaka fólk. Tók nokkrar myndir, set þær inn, en vegna sífelldrar baráttu við flassið komu þær misvel út.

Vodka á leið í auga

Helgin er svo búin að vera róleg, vakna seint, borða morgunmat, tjilla, alveg eins og fríið á að vera. Nú er komið á hreint að the ultimate ferðatvíeyki Hildur Sigrún og Danni munu heimsækja mig í enda apríl. Þau munu ferðast með mér í eyðimörkina á Coachella festival. Það verður eflaust topp hamingja.
Á hverjum morgni tek ég daginn rólega og borða seríósið mitt yfir CNN. Ég hef alltaf haldið því fram að CNN sé fínasta fréttastöð en eftir því sem ég horfi meira á hana sé ég að hún er með alveg jafn lágkúrlegar fréttir og aðrar stöðvar. Um daginn náði hún hinsvegar að toppa allt í sjónvarpsskemmtun sem ég hef séð. Á morgnana er svona venjulegur fréttatími þar sem par af þulum dúndrar út fréttum. Ég sit sallarólegur og horfi á Keishu Cole og hinn gaurinn flytja fréttir. Myndavélinni er beint að þeim þannig að þau sitja bæði í mynd en bara Miss Cole er að flytja frétt. Svo gerist það. Ég tek eftir því að gaurinn fær þennann skelfingar svip á sig. Hann byrjar að skýla andlitinu og svo segir hann bara: What the hell is going on, I´m out of here. Mér brá soldið að sjá svona picture perfect kjálkabeins mann blóta í bandarísku sjónvarpi. En Miss Cole situr og flytur fréttirnar óáreitt: Ladies And Gentlemen, it seems that we have a fire in the studio. Þá koma svona baksviðs kallar og hjálpa gaurnum út og reyna reka Miss Cole út, en nei nei. Miss Cole vill bara flytja fréttirnar. Hún heldur áfram að fara yfir helstu fréttir og segir að hún gefi okkur update um leið og þau viti meira um upptök eldsins. Þá hrynja niður ljóskastara í stúdíónu. Miss Cole: Uh yes, it looks like the fire is spreading, we will keep you updated as events become clearer. Þá tekur einn baksviðs kallin sig til og tekur utan um hana og heldur bókstaflega á henni út. Síðan var myndavélinni súmað út og sá maður að partur af loftinu var bara bókstaflega alelda. Já það verður ekki tekið af Miss Cole, hún flytur fréttirnar no matter what.

This is Fridrik reporting from Spring Break

Zone Z-Z-Zone Out

Óperudraugurinn að trylla líðinn

Tvö próf búin og eitt eftir. Lærdómur er í hámarki og bið eftir páskafríi er í hámarki. Ég á bara eftir próf í tölulegri greiningu og búinn með eðlisfræði fögin. Næsari.
Ég sit hérna í íbúðinni að klára 10 blaðsíðna karakterlýsingu sem ég þarf að klára fyrir morgun daginn í bókmenntafaginu. Gengur vel, kominn með 8 blaðsíður af stórkostlegum senun og lýsingum. Ég var að fara yfir glósurnar mínar í því fagi og þar var verið að tala um hvernig atburðir í bókmenntum eru notaðir til að kveikja í minningum sögupersóna og búa til svona afturhvarf (flashback skiljiði).
Ég fór eitthvað að pæla í þessu og var að hugsa um svona hvernig það er þegar maður hlustar á lög þá fer maður sjálfvirkt að hugsa um ákveðna atburði eða fólk sem maður þekkir. Ég pældi aðeins í því, og þegar ég hugsa um hvaða tónlistarmenn minntu mig á ákveðið fólk var það ansi athugavert. Tengingin hefur ekkert að gera með tónlistina, bara einhverjar samræður eða eitthvað sem minnir mig á þetta. Ég skora á ykkur að reyna finna tenginuna:

• Pabbi = Sigurður Bjóla
  
• Mamma = Ella Fitzgerald
• Jóhann = Zapp & Roger
  
• Nonni = Hrekkjusvín
  
• Hrafn = Johnny Cash
  
• Palli = Quasimoto
• Bjarni Þór = Brain Police
  
• Addi = Björk
• Hjölli = Chris Martin
  
• Marín = Ludacris
• Sigga = Posdnous
  
• Bestla = Jim Morrison
• Gríma = Dexter Wansel
  
• Rut = Subterranean
• Karen = Mínusbarði
  
• Hildur Sigrún = Smiley (The Ghettochild)
• Maggi = Ragga Gísla
  
• Danni = Cam'ron
• Dabbi Stóri = Lalo Schifrin
  
• Björg = Kiss

úff, Þetta var gott space out. Núna er spurning um að klára þetta verkefni. Kem með almennilegann póst þegar prófin eru búin.

later:.

We be that...afrodisiac

Tölvuvesen er örugglega eitt það leiðinlegasta sem einhver getur lent í. Það er allavega á toppnum ásamt bílaveseni. Já ég var að vinna í tölvunni minni, salla rólegur að bomba saman ótrúlega góðu stærðfræði verkefni í MATLAB, þegar talvan slekkur bara allt í einu á sér. Ég var hissa en ekkert svo, þar sem talvan var búin að hegða sér undarlega undanfarið, en síðan þegar ég ætlaði að kveikja á henni þá var hún bara eins og Lalli Johns gone cold turkey, semsagt í rugli. Allavega, þá er ég búinn að kaupa nýja vél, hewlett packard veisla, og virkar hún vel. Það var hægt að flytja öll gögn yfir, þannig ég fékk öll MATLAB forritin mín sem ég var búin að smíða ásamt myndum og tónlist. Besta við þessa nýju tölvu að hún er gjörsamlega hljóðlaus, annað en móðurskipið sem dó í gær.
Annars er það í fréttum að lokaprófin á þessari önn eru eftir sirka tíu daga, það er gúdsjitt, maður er vel stemmdur og svona, svo þýðir það líka að Spring break byrjar eftir svoan sirka tólf daga. Stefnan er að gera ekki nokkuð skapaðann hlut í spring breakinu fyrir utan það að liggja í sólinni, lesa gúdsjitt bækur og síðan er ég að stefna á það að hefja brimbrettaiðkun í fríinu. Þetta kemur alltsaman í ljós.
Síðan var það ákveðið núna í vikunni að ég ætla að bomba mér á tónlistarhátíðinna Coachella sem er haldin hér í Californiu á hverju ári. Hún verður í eyðimörkinni vestur af L.A.. Hún er í enda apríl og er listi hljómsveita sem standa uppúr alls ekki slæmur. Það er hægt að sjá lista yfir allar sveitirnar á www.coachella.com. Það verður flott að sjá menn eins og Common, Murs, Gnarls Barkley, Atmosphere, Depeche Mode, Madonna, TV on the Radio og svo Damian Marley. Ekki skemmir fyrir að Daft Punk verða á svæðinu og ekki bara á svæðinu heldur í "the dance tent". Það hlýtur að vera spes nonnasósa.
Ég er búinn að vera taka fleirri myndir af þessum helstu hérna úti, bomba þeim örugglega inn á næstu dögum, þar á meðal verður mynd af óperudraugnum Larry. Eitt hérna í sambandi við commentin sem Addi og Hjölli áttu um Sigga G. sem var með þeim úti í vín. Addi, ég fann vídeóið af Sigga G. sem þú sendir mér og gott ef ekki að Siggi og Larry séu týndir bræður. Eru örugglega með sitthvorn helminginn af medalíu, og ef þeir sameina hana þá verða þeir ofurtenórar. What the fuck, sýra, ég ætla að beila.

Friðrik

P.S. Get ekki sett in mynd núna, kerfið eitthvað skrýtið.

I... am Tetsuo

Allir flottir í 20 ára afmælinu mínu og allar flottar í stúdentaferðinni
(eina laumu rassa myndin mín úr stúdentaferðinni)

Ég fór í próf í morgun. Ég fór rennblautur í próf. Ég tók þá gáfulegu ákvörðun að bíða með það að leggja af stað í skólann, vera flottur á því, bíða eftir því að rigningin stytti upp og renna svo heitur í hlað á hjólinu mínu. Það stytti ekki upp, ég þurfi að að hjóla á milljón yfir tröllapolla og sýru til að mæta á réttum tíma. Ég komst á réttum tíma en blautur í gegn. Þetta hafðist.
Þessi staður má eiga það að það rignir sjaldan, bara búnir að vera um það bil tveir rigningardagar síðan ég kom út. En þegar það rignir, þá rignir sko almennilega.

Eins og ég talaði um í seinasta bloggi, þá kíkti ég á RZA seinasta fimmtudag. Hann er á svona háskólatúr um Bandaríkin til að kynna bókina sína; The Wu-Tang Manual(nafnið er mjög fyndið). Þetta var flott, það var ung kona, sem er prófessor í ensku, african-american studies og fleiru sem sat með honum upp á sviði og spurði hann ýmsum spurningum. Hann var að segja sögur af því hvernig Wu-tang varð til og öll spekin á bak við þetta, flottur strákur. Síðan var komið að því að svara spurningum úr salnum. Þær voru misgáfulegar. Áheyrandahópurinn samanstóð aðallega af trylltym fratboys sem mættu í GZA liquid swords peysunum sem þeir keyptu fyrir sjö árum sem spurðu spurninga eins og: "How much weed do you smoke" og klassíska ósvarnalega spurningin "What is your best track". En þeir komu með margar góðar og það var mjög gaman að fylgjast með þessu.

Maður er alltaf að kynnast meira og meira af fólki hérna úti. Ég komst samt að því að ég er gjörsamlega óhæfur í því að giska á það hvað fólk er gamalt. Ég var að gera heimadæmi með tvemur öðrum í öðru eðlisfræðifaginu. Annar þeirra heitir Chris, stór gaur sem var með óvenjulega mikið á hreinu, miðað við það að ég sirkaði á það að hann væri einu eða tvemur árum yngri en ég. Síðan sagði hann mér að hann væri 24 ára með B.S. í rafmagnsverkfræði. Það útskýrði margt. Það virðist vera svona með flesta í eðlisfræðinni. Annað hvort eru þeir "super seniour" old cats að dunda sér í háskóla, eða bara gaurar eins og ég að bomba sér í gegnum þetta. En seinni týpan virðist vera í áberandi minnihluta.
Einn karakter sem ég verð að minnast á er gaur sem ég man ekki hvað heitir. Asískur (asian-american eða eitthvað þannig) gaur sem er með mér í verklegum tímum. Það atvikaðist þannig að við vorum á báðir á leiðinni í rec center(lyftingarstöðin hérna á svæðinu). Við vorum samferða og spjölluðum heilmikið. En þegar við erum í búningsklefanum og ég er að klæða mig í íþróttafötin, þá byrjar gaurinn að syngja. Og ekkert venjulega. Hann er ekkert að syngja Stebbi stóð á ströndu eða eitthvað þannig. Gaurinn syngur af fullum krafti einhverjar mega aríur og óperur sem hann hlustar á. Hann hefur hlotið viðurnefnið Óperudraugurinn. Ég þurfti að halda niðrí mér hlátrinum og hélt að hann væri bara eitthvað að flippa í þetta eina skipti. En nei nei. Ég hef hitt hann núna nokkrum sinni þarna í ræktinni, og í hvert einasta skipti sem maðurinn stígur inn í búningsklefann halda honum engin bönd. Veit ekki alveg hvað hann er að pæla þar sem hann er ekkert besti söngvari sem ég hef heyrt í.

Núna fer að líða að lokaprófum og svona þannig þetta fer allt að fara á fullt. Núna er aðalverkenfið að stúta skilaverkefnum í stærðfræðikúrsinum. Það er flott. Seinni önnin bara að fara byrja, þetta hefur liðið ekkert smá hratt.

Síðan er ég að pæla að hafa þetta svona standard, að setja inn polaroid myndir sem voru teknar með gömlu vélinni með flestum færslum. Mér virðist að fólk sé ekkert að hata það.
Allavega, ég ætla að rúlla, ekkert vera feiminn við það að setja helstu scoopin í kommentakerfið hérna. Þá sé ég best hvern ég á að hringja í þegar ég bjalla á skype-inu.

Lög daganna:
Roy Ayers - Raindrops keep falling on my head
Sergio Mendes - Capoeira Do Brasil
King Geedorah - The next level

Seinna,
Frikki

P.S. Hversu fyndið er það að Three 6 Mafia hafi fengið óskarsverðlaun?

It Must Be Bobby

Finnið fimm villur.

RZA mættur til Santa Barbara. Fyrirlestur og læti á morgun. Stefnan er að fá að vita Who killed Bill.

Lag dagsins: Grandmaster Flash & Furious Five - It´s A Shame(Mt. Airy Grove)

Myndaveisla

Ég er búinn að setja myndir frá Los Angeles, og einhverjar random myndir af skólanum og íbúðinni núna inn á netið. Myndasíðan er hérna í undir links hægra megin á síðunni, eða þið getið bara farið á: http://johnnyhammond.myphotoalbum.com/

Frikki Goes To Hollywood

Damn, þá er maður mættur til baka í Santa Barbara eftir ferðina til Los Angeles. Ferðin var mjög vel heppnuð og settum við bræðurnir varanlegt mark okkar á borgina.
Við vorum búnir að skrá okkur inn á hótelið í Redondo Beach(algjört túristaúthverfi í borginni) um tvöleytið á föstudaginn og vorum ekkert að tvínóna við hlutina heldur bombuðum við okkur beinustu leið niðrí bæ. Við vorum með GPS galdur í bílnum sem varð til þess að við tókum aldrei vitlausar beygjur nema þegar við vorum algjörlega starstruck af borginni. Við byrjuðum að fara í áttina að Hollywood Boulevard niður að kínverska leikhúsinu, tókum myndir, pósuðum, heilsuðum upp á fólkið og vorum bara almennt sáttir. Á leiðinni í bílnum á hraðbrautinni benti Jóhann mér á byggingu sem ég held mikið upp á ásamt mörgum öðrum, en það er Capitol Records turninn sem situr steinsnar frá Hollywood Bouleward, það var mega nice, og röltum við upp að byggingunni og tókum nokkrar myndir. Fyrir mig að sjá Capitol Records bygginguna var eins og fyrir Adda að sjá Marmot höfuðstöðvarnar. Eftir að hafa grandskoðað miðbæinn, ákváðum við að skella okkur í bíó í kínverska bíóhúsinu(okkur fannst það viðeigandi) sáum þar klassa myndina Syriana sem ég hafði lengi ætlað á, mega nice mynd. Eftir bíóið fórum við aftur á Redondo beach, þar skönnuðum við helstu barina og stóð þar hæst upp úr bar sem var með 77 bjóra á krana og 777 innflutta bjóra. Við gerðum góða tilraun við að prófa sem flesta en ákvaðum að klára ekki upptalninguna til að hafa orku í laugardaginn.
Laugardagurinn var tekinn snemma og var byrjað að fara í Universal city. Þar er Universal kvikmyndarverið ásamt Universal skemmtigarðinum. Ætlunin var sú að fara bara í skoðunarferð um kvikmyndaverið en til þess varð maður að kaupa aðgang að skemmtigarðinum, það var ekki hatað og skelltum við okkur í skoðunarferð þar sem við sáum set (það eru sviðsmyndir, movie talk skiljiði) sem hafa verið notaðar í fullt af myndum. Sáum meðal annars sviðsmyndina sem er alltaf notuð í Desperate Houswives þáttunum, flugslysið í War of the Worlds, Pshyco húsið og margt margt fleira. Þetta er allt á myndunum. Síða rúlluðum við í tvö til fimm tæki í skemmtigarðinum og það var næs.
Eftir Universal gerðum við okkur líklega til að fara í svipaða skoðunarferð hjá Warner Bros. en þar var allt lokað, shame on them. Þá skutluðu menn sér á aðra merkilega staði í borginni eins og Beverly Hills, Sunset Strip, Rodeo Drive og á fleirri staði. Síðan komum við við (viðvið?) í Stüssy búðinni(auðvitað) og tjekkuðum á því hvort allt væri ekki í lagi þar. Merkilegast fannst mér að fyrir ofan Stüssy búðina var risastórt auglýsingaskilti sem stóð á "R.I.P. James 'Dilla' Yancey". Já það fannst mér merkilegt, þeir skilja þetta sem vita þetta.
Planið var svo að kíkja á jazz stað í borginni með alvöru jazz(ekki einhvern lame lobby jazz). Ég var búinn að skanna einhverja staði, fyrsti staðurinn sem við tjekkuðum á, Catalina bar, var nákvæmlega það sem við vorum að leita að, flottur matur, klikkuð hljómsveit og alles, en að borða þar og hlusta kostaði einfaldlega meira en við réðum við þannig ég náði einu trompet sólóu áður en maður var beðinn um að fara. Næsti Jazz staður var svo skítugur að við meikuðum ekki að testa hann. Þá var jazzinn settur á hold og rúlluðum við á funk-kvöld sem plötufyrirtækið Stonesthrow er með vikulega í Hollywood, þar snéri Egon skífum og vorum við bræðurnir hæst ánægðir með grúvið.
Sunnudagurinn fór svo algjörlega í Venice Beach. Þar mun ég eiga heima í framtíðinni og tjilla feitt. Sá staður fannst mér alveg mega næs, öll mín þekking á Venice Beach úr Tony Hawk leiknum stóð undir sér og sáum við þar flotta breikara, adidas fótbolta mót, muscle beach og margt fleirra. Stefnan er að reyna að tjekka á henni aftur áður en maður kemur heim, í sumar helst þegar mannlífið er ennþá meira.
Núna er maður bara kominn aftur heim í íbúðina og það rignir sem aldrei fyrr. Jóhann has left the building og ég er að fara í próf í næstu viku. Allt verður á fullu út vikuna og það er bara hið bestasta mál. Allavega, ég held að það sé komið nóg í bili, maður þarf að fara og feed the idiot box.

Friðrik

P.S. Ég fann Nolda stjörnuna en var ekki með myndavél, lagði á minnið hvar hún er og það verður gengið frá þessu seinna.